Fabrizio Sceberras Testaferrata

maltański ksiądz katolicki

Fabrizio Sceberras Testaferrata (ur. 1 kwietnia 1757 w Valletcie, zm. 3 sierpnia 1843 w Senigallii) – włoski kardynał.

Fabrizio Sceberras Testaferrata
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 kwietnia 1757
Valletta
Data i miejsce śmierci 3 sierpnia 1843
Senigallia
Miejsce pochówku Senigallia
biskup Senigallii
Okres sprawowania 1818–1843
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 21 grudnia 1802
Kreacja kardynalska 8 marca 1816
Pius VII
Kościół tytularny Santa Pudenziana
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 21 grudnia 1802
Konsekrator Giuseppe Maria Doria Pamphilj
Współkonsekratorzy Benedetto Fenaja
Francesco Bertazzoli

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 1 kwietnia 1757 roku w Valletcie, jako syn Pasqualego Sceberrasa Testaferraty i Lucrezii Dorell[1]. Studiował na La Sapienzy, gdzie uzyskał doktorat utroque iure, a następnie został referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur[1]. W 1802 roku przyjął święcenia kapłańskie[2]. 20 września 1802 roku został tytularnym arcybiskupem Bejrutu, a 21 grudnia przyjął sakrę[2]. W latach 1803–1816 był nuncjuszem w Szwajcarii[1]. 8 marca 1816 roku został kreowany kardynałem in pectore[2]. Jego nominacja na kardynała prezbitera została ogłoszona na konsystorzu 6 kwietnia i nadano mu kościół tytularny Santa Pudenziana[2]. W 1818 roku został biskupem Senigallii[1]. Zmarł tamże 3 sierpnia 1843 roku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Fabrizio Sceberras Testaferrata (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-06-26].
  2. a b c d Fabrizio Sceberras Testaferrata (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-06-26].