Nasiona fasoli wrzawskiej
Danie z fasoli wrzawskiej

Fasola wrzawska – fasola tyczna, kultywar fasoli wielokwiatowej[1], uprawiana na terenie kilku sołectw w trzech gminach w województwie podkarpackim: Gorzyce w powiecie tarnobrzeskim oraz Zaleszany i Radomyśl nad Sanem w powiecie stalowowolskim[2]. 13 stycznia 2012 nazwę wpisano do rejestru chronionych produktów regionalnych w Unii Europejskiej.

CharakterystykaEdytuj

Nazwa pochodzi od wsi Wrzawy, stanowiącej centrum uprawy tej fasoli. Odmiana ta charakteryzuje się dużymi, nerkowatymi i lekko spłaszczonymi nasionami. Ma słodkawy smak i delikatną konsystencję, całkowicie pozbawioną posmaku mąki. Ma też o 20 procent cieńszą skórkę i większą zdolność pochłaniania wody. Proces jej gotowania jest krótszy o około 10 minut od innych odmian typu Piękny Jaś. Podsumowaniem fasolowych zbiorów jest święto organizowane w drugą lub trzecią niedzielę sierpnia pod nazwą W widłach Wisły i Sanu[1].

Uprawie fasoli o odpowiednich parametrach sprzyjają warunki klimatyczne i glebowe Kotliny Sandomierskiej – bardzo żyzne mady nadwiślańskie oraz duża wilgotność[3].

MiejscowościEdytuj

Sołectwa, na obszarze których dozwolona jest uprawa fasoli wrzawskiej:

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj