Otwórz menu główne

Fort VI w Poznaniu

Jeden z 18 fortów wchodzących w skład Twierdzy Poznań

Fort VI (Tietzen[a], Kazimierza Mielęckiego) – jeden z 18 fortów wchodzących w skład Twierdzy Poznań. Znajduje się na Podolanach przy ulicy Lutyckiej[1].

Fort VI
Fort 6
Obiekt zabytkowy nr rej. A-245 z 25 maja 1983[1]
Ilustracja
Brama główna fortu
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres ul. Lutycka
ob. 20 ark. 08 dz. 1/9[1]
Typ budynku fort
Architekt Hans von Biehler
Rozpoczęcie budowy 1879
Ukończenie budowy 1883
Ważniejsze przebudowy 1888-1889, 1913-1914, 1939
Kolejni właściciele Agencja Mienia Wojskowego
Obecny właściciel wł. prywatna[2]
Plan budynku
Plan budynku
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Fort VI Fort 6
Fort VI
Fort 6
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Fort VI Fort 6
Fort VI
Fort 6
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Fort VI Fort 6
Fort VI
Fort 6
Ziemia52°26′37″N 16°53′53″E/52,443611 16,898056

HistoriaEdytuj

Zbudowany został w latach 1879–1883, w pierwszym etapie budowy twierdzy fortowej[3]. Fort otrzymał nazwę Tietzen na cześć Wilhelma von Tietzen (wcześniej nazwę tę nosił Bastion V Tietzen). W 1931 zmieniono patronów na polskich, Fort VI otrzymał imię kapitana Kazimierza Mielęckiego.

Podczas bitwy o Poznań, 6 lutego 1945 fort został zdobyty szturmem[4][5].

W 2009 roku Agencja Mienia Wojskowego sprzedała fort za 2,55 mln zł prywatnemu inwestorowi z Krakowa[6][7].

Teren fortu wchodzi w skład obszaru Natura 2000 (obszar specjalnej ochrony SOO „Fortyfikacje w Poznaniu”, symbol PLH300005)[8].

Lokalizacja i konstrukcjaEdytuj

 
Zdjęcie satelitarne fortu (1965).
Filmik przedstawiający fort

Dojazd do fortu drogą forteczną (przedłużenie ul. Dojazd) i drogą rokadową (ul. Lutycka, ul. Lechicka)[9]. W pobliżu obiektu znajdują się hale przemysłowe, szpital MSW, szpital wojewódzki.

Kąt między odcinkami czoła – 130°[10]. Prochownia, podobnie jak w Forcie V, centralna pod nasypem osiowym (przy centralnej poternie)[11].

PrzebudowyEdytuj

W latach 1888-1889 fort był modernizowany. Rozebrano wtedy kaponierę czołową, zastępując ją kaponierą rewersową[12]. Wzmocniono również mury i stropy. Zainstalowano również stanowisko obserwacyjne P.B.St.87[13]. Ziemna bateria umieszczona na prawym barku, pierwotnie wyposażona w sześć stanowisk, została przedłużona do dziesięciu. W latach 1913-1914 w ramach kolejnej modernizacji wybudowano dwa schrony przy bateriach dołączonych[12]. W sierpniu 1939 roku na wale wybudowano dwa schrony obserwacyjne.

W czasie wojny fosy fortu nie zostały zadaszone[12], a po wojnie fort zajmowało wojsko, przez co stan zachowania obiektu jest bardzo dobry[6].

UwagiEdytuj

  1. Również Thietzen (według Miejskiego Konserwatora Zabytków).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Miasto Poznań, System Informacji Przestrzennej, Miejski Konserwator Zabytków: Zespół Fortów Zewnętrznego Pierścienia Fortyfikacji Pruskich (pol.). [dostęp 2013-06-24].
  2. Geopoz: Przeglądarka danych SIP (pol.). Miasto Poznań. [dostęp 2013-06-24]., warstwa: Grunty Miasta Poznania
  3. Maria Strzałko. Raport o stanie zabytków miasta Poznania. , 2007. Miasto Poznań. 
  4. Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 313.
  5. Szumowski 1985 ↓, s. 350.
  6. a b AMW: Ponad 2,5 miliona złotych za Fort VI w Poznaniu (pol.). 2009-11-27. [dostęp 2013-06-28].
  7. Michał Wybieralski. Restauracja, hotel. Gdzie? W forcie VI. „Gazeta Wyborcza”, 2009-11-27 (pol.). 
  8. Instytut na rzecz ekorozwoju: Natura 2000: „Fortyfikacje w Poznaniu” (pol.). [dostęp 2013-06-25].
  9. Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 205.
  10. Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 132.
  11. Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 137.
  12. a b c Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 206.
  13. Biesiadka i in. 2006 ↓, s. 156, 206.

BibliografiaEdytuj

  • Zbigniew Szumowski: Boje o Poznań 1945. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1985, s. 349-350., ryc.
  • Jacek Biesiadka, Andrzej Gawlak, Szymon Kucharski, Mariusz Wojciechowski: Twierdza Poznań. O fortyfikacjach miasta Poznania w XIX i XX wieku.. Poznań: 2006.