Francesco I da Carrara

Francesco I da Carrara, także Francesco il Veccchio (ur. 29 września 1325 w Padwie, zm. 6 października 1393 w Monzy) – władca Padwy w latach 1355–1388 z rodu Carraresich.

Francesco I da Carrara
ilustracja
ilustracja herbu
władca Padwy
Okres

od 1350
do 1388

Poprzednik

Jacopo II

Następca

Francesco Novello da Carrara

Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia

29 września 1325
Padwa

Data i miejsce śmierci

6 października 1393
Monza

Ojciec

Jacopo II da Carrara

Matka

Lieta Forzatè

BiografiaEdytuj

Był synem Jacopo II da Carrara. Cesarz Karol IV mianował go w roku 1354 wikariuszem cesarskim. Francesco prowadził politykę mającą na celu wzmocnienie państwa, tocząc walki w północno-wschodniej Italii i zawierając korzystne sojusze, m.in. z Królestwem Węgier, Republikami Genui i Florencji oraz patriarchą Akwilei. Zajął: Feltre, Cenedy, Belluno, Cividale oraz Treviso. Prowadził walki z Republiką Wenecką. Po zrzeczeniu się władzy w 1388 roku władcą Padwy został jego syn Francesco Novello da Carrara[1].

Francesco I da Carrara promulgował w 1362 nowy kodeks ustawowy dla miasta. By uniezależnić się od Wenecji podejmował próby bicia monety z własnym wizerunkiem, sprowadzając do tego celu rzemieślników z Florencji. Wydał dekret przyznający obywatelstwo i zwalniający z podatków producentów wełny, którzy osiedliliby się na obszarze Padwy. Inwestował duże sumy w bankach padewskich. Stopniowo jednak polityka fiskalna, spowodowana prowadzonymi wojnami, przede wszystkim w końcowym okresie rządów, przyczyniła się do niechęci, jaką zaczęli żywić względem Carraresich padewczycy[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Carrara, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2021-12-02].
  2. Benjamin G. Kohl: Carrara, Francesco da, il Vecchio (Dizionario Biografico degli Italiani) (wł.). treccani.it. [dostęp 2021-12-02].