Republika Florencka

historyczne państwo-miasto na Półwyspie Apenińskim (1115–1532)

Republika Florencka (wł. Repubblica di Firenze, Repubblica fiorentina) – historyczne państwo istniejące w latach 11151532. Położone było w Północnych Włoszech i obejmowało swoim obszarem przeważającą część Toskanii. Największym miastem i stolicą kraju była Florencja. Państwo ukształtowało swoją formę rządów jako osobliwy typ plutokratycznej republiki miejskiej o silnych wpływach oligarchii patrycjatu kupieckiego, zw. signoria[1]. Republiką rządziła rada miejska stolicy, która mianowała na dwuletnią kadencję sędziego (wł. Gonfaloniere), wybieranego przez starszych cechów i gildii kupieckich. 1 maja 1532 papież Klemens VII w miejsce republiki ustanowił księstwo, instalując na jego władcę Aleksandra Medyceusza.

Republika Florencka
Repubblica Fiorentina
1115–1532
Flaga
Godło Republiki Florenckiej
Flaga Godło
Położenie Republiki Florenckiej
Język urzędowy

język toskański, łacina

Stolica

Florencja

Ustrój polityczny

republika

Typ państwa

republika miejska

Ostatni Gonfaloniere

Aleksander Medyceusz

Status terytorium

państwo niepodległe, członek Rzeszy Niemieckiej

Waluta

floren

Założenie republiki

1115

Utworzenie księstwa

papież Klemens VII
1 maja 1532

Religia dominująca

katolicyzm

Terytoria zależne

Volterra

W XII i XIII w. potęga gospodarcza i polityczna miasta stale rosła, w tym czasie kupieckie rody republiki zdołały również uzyskać papieskie monopole bankowe i stały się poborcami podatkowymi dla papiestwa w całej Europie. Na krótko przed połową XIV w. Florencja stała się jednym z największych miast kontynentu.

HistoriaEdytuj

Florencja została założona w 59 p.n.e. przez Juliusza Cezara. Od 846 miasto należało do Marchii Toskanii. Wraz z bezpotomną śmiercią Matyldy wygasła dynastia z Canossy (1115). O schedę po zmarłej upomnieli: Gwidon Gaudi (zm. 1124), powołujący się na dokument z 1099, oraz wikariusz Rzeszy, Rabod (zm. 1119), który w 1116 ogłosił się markizem w ramach przysługujących mu praw zarządu ziemiami cesarstwa. W wyniku opróżnienia władztwa faktyczny zarząd w Toskanii przejęły poszczególne rady miejskie. Nie jest znana dokładna data ustanowienia republiki miejskiej Florencji, jednak zbrojna walka pomiędzy pretendentami spowodowała, że tymczasowy magistrat poszerzał swoje kompetencje. Z czasem uniezależnił się od dominujących w regionie rad miejskich dawnych stolic: Lukki i Mantui. Proces ten zakończył się najpóźniej wraz ze śmiercią Raboda i wycofania się cesarza Henryka IV ze spraw włoskich (ok. 1120–1125).

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Grodziski, Porównawcza historia ustrojów państwowych, Kraków: TAiWPN „Universitas”, 1998, 119-120; 154, ISBN 83-7052-840-6.