Otwórz menu główne

Franciszek Fabry (ur. 18 kwietnia 1867 w Bóbrce Małopolskiej, zm. 1940[1]) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego.

Franciszek Fabry
tytularny generał brygady tytularny generał brygady
Data urodzenia 18 kwietnia 1867
Data śmierci 1940
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Jednostki 6 Armia
Stanowiska dowódca etapów armii
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka

ŻyciorysEdytuj

Franciszek Fabry urodził się 18 kwietnia 1867 roku w Bóbrce Małopolskiej, w rodzinie Franciszka i Anieli z Missiewiczów[2]. Ukończył C. K. Gimnazjum w Brzeżanach. W 1890 roku rozpoczął służbę w cesarskiej i królewskiej armii. Dowodził kompanią, batalionem i pułkiem piechoty, po czym przeniesiony został do korpusu oficerów wojsk kolejowych.

Od 18 listopada 1918 w Wojsku Polskim. Początkowo był szefem Oddziału Transportów Polowych w Dowództwie „Wschód”, a 13 lutego 1919 wyznaczony został na stanowisko szefa Centralnego Zarządu Kolei Wojskowych. Następnie zajmował stanowiska dowódcy Etapów 6 Armii i inspektora służby transportowej przy Oddziale IV Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika piechoty, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej[3]. Pełniąc służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych jego oddziałem macierzystym był 52 Pułk Strzelców Kresowych w Złoczowie[4]. 1 września 1921 roku przeniesiony został do dyspozycji szefa Sztabu Generalnego, a następnie szefa Departamentu X Ministerstwa Spraw Wojskowych. Od 9 października 1921 roku przebywał na leczeniu szpitalnym, a później na urlopie zdrowotnym. Z dniem 1 sierpnia 1922 roku przeniesiony został w stan spoczynku z prawem noszenia munduru, w stopniu pułkownika[5].

26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu tytularnego generała brygady[6].

Po przejściu na emeryturę mieszkał we Lwowie[7][8], a później w Jaworznie[9][10]. W 1939 roku mieszkał we Lwowie przy ulicy Dembińskiego 18[11].

Był żonaty z Marią Reindl (ur. w 1887 roku we Lwowie, zm. w 1974 roku w Sopocie)[12][13]. Został zamordowany przez NKWD.

PrzypisyEdytuj

  1. Kosk 1998 ↓, s. 135.
  2. Stawecki 1994 ↓, s. 110.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 29 maja 1920 roku, s. 527.
  4. Spis oficerów 1921 ↓, s. 165, 613.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 8 lipca 1922 roku, s. 481.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 739.
  7. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1577.
  8. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1406.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 882.
  10. Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 322.
  11. Spis abonentów sieci telefonicznych Dyrekcji Okręgu Poczt i Telegrafów we Lwowie i Polskiej Akcyjnej Spółki Telefonicznej w miastach: Borysławiu z Okolicą, Drohobyczu i Lwowie na 1939 rok, s. 625.
  12. Portret Marii Fabry z domu Reindl w zbiorach Muzeum Historii Fotografii im. Walerego Rzewuskiego w Krakowie, nr inwentarza MHF 5512/II, z odręcznym dopiskiem na rewersie informującym, że była aresztowana w 1939 roku we Lwowie, a następnie deportowana w rejon Semipałatyńska [1].
  13. Stawecki 1994 ↓, s. 110, wg autora nazwisko panieńskie żony generała brzmiało „Leindl”.

BibliografiaEdytuj