Otwórz menu główne

Franciszek Pinck

rzeźbiarz polski
Pomnik Sobieskiego dłuta Pincka

Franciszek Pinck (czasem w pisowni nazwiska Pink, a także Ping, Bing lub Byng, ur. ok. 1733 w Wiedniu, zm. 27 maja 1798 w Warszawie) – rzeźbiarz i sztukator, od 1765 nadworny rzeźbiarz Stanisława Augusta Poniatowskiego. Twórca m.in. posągu konnego Jana III Sobieskiego na moście w Łazienkach Królewskich w Warszawie, odsłoniętego w 1788 z okazji 105 rocznicy odsieczy wiedeńskiej. Pomnik ten uznawany jest za najważniejsze dzieło Franciszka Pincka. Wykuwał też, głównie w kamieniu, popiersia i posągi według projektów pierwszego z królewskich rzeźbiarzy, Andrzeja Le Bruna, zdobiące posiadłości królewskie: Zamek Ujazdowski, Zamek Królewski w Warszawie, Łazienki (ogród i pałac) i pałac w Kozienicach.

W latach 90. XVIII wieku zlecenia prac rzeźbiarskich od króla ustały, królewska kasa zalegała mu nawet z wypłatą 348 dukatów (jego miesięczna pensja w 1779 wynosiła 30 dukatów); Pinck popadł w tarapaty finansowe, śląc do przebywającego poza Warszawą króla kilkakrotnie prośby o wypłatę należności; poprosił nawet Bacciarellego o wstawiennictwo, którego ten mu udzielił.

 z listu Bacciarellego do Stanisława Augusta
jest tym rzeźbiarzem, który najwięcej wykonywał rozmaitych rodzajów prac i był zawsze pilny

Uzyskał w rezultacie obietnicę wypłaty 900 dukatów, zająć się jednak musiał drobniejszymi pracami rzeźbiarskimi na zlecenia prywatne.

Jego syn, Ferdynand (1761-1797), był malarzem pejzażystą.

Ważniejsze dzieła
w Zamku Królewskim w Warszawie
  • medaliony w sali Biblioteki (1780-1781)
  • modele supraport Sali Wielkiej (1780)
  • woskowe odlewy popiersi zasłużonych Polaków do Sali Rycerskiej i patynowanie wykonanych z nich odlewów z brązu
  • woskowe modele żyrandoli do Sali Tronowej
w zamku w Kozienicach
  • dwie grupy "polowań"
w Łazienkach

BibliografiaEdytuj