Franciszek Sułkowski

Franciszek de Paula Sułkowski herbu Sulima (ur. 29 stycznia 1733 roku – zm. 28 kwietnia 1812 roku[2]) – książę Świętego Cesarstwa Rzymskiego (od 1752), generał inspektor piechoty koronnej, członek Komisji Wojskowej, generał lejtnant (od 1762), szambelan Stanisława Augusta Poniatowskiego (1765)[3], starosta cudnowski, IV książę bielski (IV Herzog von Bielitz), zwierzchnik komandorii Świętego Jana Chrzciciela kawalerów maltańskich (od 1776)[4], podkomorzy (szambelan) dworu austriackiego (od 1754)[5].

Franciszek de Paula Sułkowski
Ilustracja
Herb
książęca odmiana herbu Sulima
Rodzina Sułkowscy herbu Sulima
Data urodzenia 29 stycznia 1733[1]
Data śmierci 28 kwietnia 1812
Ojciec Aleksander Józef Sułkowski
Matka Maria Franciszka Stein zu Jettingen
Odznaczenia
Order Orła Białego Order Świętego Stanisława Order Świętego Aleksandra Newskiego Order św. Huberta (Bawaria) Komandor Honoru i Dewocji (ius patronatus)

ŻyciorysEdytuj

W latach 1750-1753 służył jako pułkownik wojsk francuskich[6], jako generał major austriacki walczył przeciwko Prusom w wojnie siedmioletniej. W latach 1759-1762 w armii Imperium Rosyjskiego. Uczestnik konfederacji barskiej. Na Sejmie Rozbiorowym w 1775 roku powołany ze stanu rycerskiego do Komisji Wojskowej Koronnej[7]. Do 1789 był szefem 6 Regimentu Pieszego Łanowego. Wrócił do służby austriackiej. 25 sierpnia 1790 został mianowany na stopień marszałka polnego porucznika[8].

W 1778 odznaczony Orderem Orła Białego, kawaler bawarskiego Orderu Świętego Huberta w 1760, rosyjskiego Orderu św. Aleksandra Newskiego, w 1774 kawaler Orderu Świętego Stanisława.

Od jego imienia pochodzi nazwa kolonii Franciszkowice w powiecie bielskim, w województwie śląskim.

PrzypisyEdytuj

  1. Dane biograficzne na stronie Genealogia dynastyczna
  2. Tomasz Ciesielski, Generałowie wojska koronnego w latach 1717-1763, w: Organizacja armii w nowożytnej Europie: struktura - urzędy - prawo - finanse, Zabrze 2011, s. 465.
  3. Antoni Magier, Estetyka miasta stołecznego Warszawy, 1963, s. 433.
  4. Tadeusz Wojciech Lange, Szpitalnicy, Joannici, Kawalerowie Maltańscy, Warszawa 1999, s. 141.
  5. Jerzy Sewer Dunin-Borkowski, Polacy, dygnitarzami Austrii. T. I Podkomorzowie i paziowie (1750-1890), Lwów 1890, s. 12.
  6. Mariusz Machynia, Czesław Srzednicki, Wojsko koronne. Sztaby i kawaleria, Kraków 2002, s. 40.
  7. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg 1860, s. 87.
  8. Schmidt-Brentano 2006 ↓, s. 99.

BibliografiaEdytuj

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008
  • Henryk P. Kosk, Generalicja polska t. II, Pruszków 2001
  • Antonio Schmidt-Brentano: Kaiserliche und k.k. Generale (1618-1815). Wiedeń: Austriackie Archiwum Państwowe, 2006.


Poprzednik
Aleksander Antoni Sułkowski
  Książę Bielski
1786–1812
  Następca
Jan Nepomucen Sułkowski