Otwórz menu główne

Głos Pogranicza – polski tygodnik przeznaczony dla Ziemi Krajeńskiej, Wielkopolski i Kaszub, redagowany i drukowany w Olsztynie ukazujący się w latach 1929–1932.

Głos Pogranicza
Częstotliwość Tygodnik
Państwo  Rzesza Niemiecka
Pierwsze wydanie 1929
Redaktor naczelny 1932

HistoriaEdytuj

Pierwszy numer "Głosu Pogranicza" ukazał się 23 października 1929 jako dodatek do sobotniej "Gazety Olsztyńskiej" (z podtytułem: Dodatek do Gazety Olsztyńskiej Głos Pogranicza – Krajna – Poznańskie – Pomorze). W pierwszym numerze zamieszczono słowo wstępne ks. Domańskiego (dyrektora V Dzielnicy) ZPwN).

Redakcja mieściła się w Złotowie przy ul. Szkolnej 18, a redaktorem naczelnym pisma został Wacław Jankowski, w rzeczywistości jednak artykuły pisane były przez pracowników polskiego konsulatu w Pile (głównie Stanisława Szydłowskiego, ale też konsula Szwarcenberga-Czernego). Co tydzień materiały z Pogranicza dostarczano na Warmię, gdzie podlegały redakcji i wydrukowaniu w siedzibie "Gazety Olsztyńskiej", a w sobotę pismo było w sprzedaży na terenie rejencji pilskiej. Artykuły w zasadzie nie były podpisywane imieniem i nazwiskiem, a jedynie inicjałami lub pseudonimem.

Nakład gazety w pierwszych miesiącach wynosił ok. 800 egzemplarzy. Najlepiej sprzedawała się na terenach Wielkopolski, najsłabiej na Kaszubach (Lębork i Bytów).

Początkowo pismo miało dwie strony objętości, później przy specjalnych okazjach ich liczba została zwiększona do czterech. Ze względu na szczupłość środków finansowych i brak własnej redakcji gazeta charakteryzowała się ubogą szatą graficzną.

"Głos Pogranicza" zamieszczał felietony, wiadomości i komentarze do nich, jak również polemiki z lokalną i ogólnokrajową prasą niemiecką. Sporą część gazety zajmowały sprawozdania z życia lokalnej Polonii.

W 1933 gazetę zastąpiono dziennikiem Głos Pogranicza i Kaszub.

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Czechowicz, "Głos Pogranicza" i "Głos Pogranicza i Kaszub": zarys historii, Koszalińskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, Koszalin 1970