Otwórz menu główne
Gahō Hashimoto

Gahō Hashimoto (jap. 橋本雅邦 Hashimoto Gahō, ur. 21 sierpnia 1835, zm. 13 stycznia 1908[1])japoński malarz.

Pochodził z Edo[1]. Kształcił się u Shōsen’ina Kanō[1] i uważany jest za ostatniego wielkiego przedstawiciela tzw. szkoły Kanō[2]. W 1859 roku założył własną szkołę[2]. W okresie restauracji Meiji ze względu na problemy finansowe musiał przez pewien czas utrzymywać się z tworzenia sztuki użytkowej, m.in. zdobiąc wachlarze. Sławę zdobył sobie dopiero w latach 80. XIX wieku[1]. W 1889 roku został profesorem Szkoły Sztuk Pięknych w Tokio, rok później powołano go na członka Komisji Sztuki na dworze cesarskim. Współzałożyciel powstałej w 1898 roku Japońskiej Akademii Sztuk Pięknych[1][2].

Był tradycjonalistą, domagającym się przywrócenia wypieranej przez tendencje westernizacyjne sztuce japońskiej należytego jej miejsca w kulturze. Doprowadził do formalnego odświeżenia malarstwa japońskiego, wprowadzając elementy sztuki zachodniej – perspektywę i światłocień[1][2]. Do grona jego uczniów należeli Taikan Yokoyama i Gyokudō Kawai[1].

GaleriaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Hashimoto Gahō (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-05-24].
  2. a b c d Hashimoto Gahō (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 2016-05-24].