Genshin (jap. 源信, ur. 942, zm. 6 lipca 1017), znany też jako Eshin Sōzu (jap. 恵心僧都)japoński mnich buddyjski ze szkoły tendai, jeden z prekursorów amidyzmu.

Genshin
Urabe
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 942
prow. Yamato
Data śmierci 6 lipca 1017
Szkoła Tendai
Nauczyciel Ryōgen
Zakon Mahajana

BiografiaEdytuj

Urodził się niedaleko miasta Nara w dawnej prowincji Yamato (obecnie jest to prefektura Nara). Pochodził z rodziny Urabe. Jego ojciec zmarł, gdy Genshin miał 7 lat. Wkrótce po tym wydarzeniu udał się na górę Hiei, gdzie został uczniem Ryōgena[1][2].

W 13 roku życia został formalnie zaordynowany, ogolił głowę i przyjął imię Genshin. Studiował Sutrę Lotosu, której treść doprowadziła go do przekonania o zbawczej wszechmocy Buddy Amidy[1]. Ponieważ następnie przebywał w małej świątyni Eshin w Yokawie i tam podejmował swoje religijne praktyki oraz napisał wiele ze swoich dzieł, nazywany był Eshinem Asystentem Wielkiego Kapłana[3].

Od 978 r. był już znanym uczonym i dyskutantem. W 985 r. napisał swoje słynne dzieło Ōjōyōshū (jap. 往生要集)[1][4] (Niezbędne rzeczy do wyzwolenia), w którym po raz pierwszy usystematyzował doktrynę Czystej Krainy. Ta praca stała się przyczyną rozwoju nauk Czystej Krainy i ich rozprzestrzenienia. Kopia tego dzieła została wysłana do Wende Zhou do Chin, który przesłał ją na górę Tiantai Shan. Zhou wychwalał Genshina jako "Małego japońskiego tathagatę Siakjamuniego"[5].

W 986 r. Genshin napisał Zgromadzenie nembutsu dwudziestu pięciu zgodnych ludzi i rytuał nembutsu oraz zebrał wokół siebie ludzie do praktykowania medytacji nembutsu[6].

W 1005 r. po odrzuceniu funkcji "tymczasowego młodszego asystenta głównego opata" udał się na emeryturę.

Zmarł 6 lipca 1017 r. z dłońmi w pozycji Amidy[7].

NaukiEdytuj

Nauczał doktryny o oddaniu się buddzie Amidzie, uważał bowiem, że Japonia wkroczyła w wiek mappō ("schyłkowego prawa" czyli zdegenerowanego okresu) i jedyną szansą na zbawienie będzie poleganie na mocy buddy Amidy. Twierdził, że inne doktryny buddyjskie nie mogą wspomóc wiernych, gdyż opierają się na własnej sile (jap. jiriki), a ona nie może zrównoważyć chaosu zdegenerowanego okresu i dlatego konieczna jest zewnętrza siła (tariki) pochodząca od buddy Amidy.

W celu odrodzenia się w Czystej Krainie propagował praktykę medytacji z wizualizacją, podczas gdy późniejsze szkoły Czystej Krainy w Japonii poszły raczej w kierunku recytacji nembutsu, a więc najprostszych praktyk dla mas.

Genshina uważa się za twórcę kolejnej podszkoły w ramach szkoły tendai nazywanej podszkołą enshin, w której podkreślano nauki o "pierwotnym oświeceniu" (jap. 本覚 hongaku[a]). Hongaku odnosiło się do sytuacji, gdy ktoś jest już oświecony, ale o tym nie wie.

Pozostawił po sobie ponad 30 dzieł literackich. Malował również obrazy z przedstawieniami Amidy[1][4].

W szkole Jōdo-shinshū uważany jest za szóstego patriarchę[1][4].

UwagiEdytuj

  1. Termin ten pojawił się po raz pierwszy w Przebudzeniu wiary w mahajanie - chiń. benjue, kor. pon’gak. W Dasheng qixin lun (Przebudzeniu wiary w mahajanie) benjue jest w kontraście do "oświecenia nabytego" (chiń. shijue, jap. shikaku).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 240. ISBN 0-674-01753-6.
  2. Red. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 260
  3. Red. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 260
  4. a b c Helen J. Baroni: The Illustrated Encyclopedia of Zen Buddhism. New York: Rosen Publishing, 2002, s. 108. ISBN 0-8239-2240-5.
  5. Red. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 260, 261
  6. Red. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 261
  7. Red. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Str. 260, 261

BibliografiaEdytuj

  • Red. Yusen Kashiwahara, Koyu Sonoda. Sharpers of Japanese Buddhism. Kōsei Publishing Co. Tokio. 1994. Str. 379. ​ISBN 4-333-01630-4