Gmina Czerniewicze

Gmina Czerniewicze – dawna gmina wiejska istniejąca do 1929 roku w woj. nowogródzkim/Ziemi Wileńskiej/woj. wileńskim w Polsce (obecnie na Białorusi). Siedzibą gminy były Czerniewicze (150 mieszk. w 1921 roku[3])[2].

Czerniewicze
gmina wiejska
1921-1929[1]
Państwo  II Rzeczpospolita
Województwo (1919-20: okręg wileński)
(1920-21: okręg nowogródzki)
1921-22: nowogródzkie
(1922-26: Ziemia Wileńska)
1926-29: wileńskie
Powiat dziśnieński
Siedziba Czerniewicze
Populacja (1921)
• liczba ludności

2557[2]
Szczegółowy podział administracyjny (1921)
Liczba gromad 50
brak współrzędnych
Portal Polska

Na samym początku okresu międzywojennego gmina Czerniewicze należała do powiatu dziśnieńskiego w woj. nowogródzkim[2]. 13 kwietnia 1922 roku gmina wraz z całym powiatem dziśnieńskim została przyłączona do Ziemi Wileńskiej[4], przekształconej 20 stycznia 1926 roku w województwo wileńskie[5].

Gminę zniesiono 11 kwietnia 1929 roku, a jej obszar włączono do gmin Jazno, Łużki, Plissa i Prozoroki[6].

DemografiaEdytuj

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku gminę zamieszkiwało 2 557 osób, 826 było wyznania rzymskokatolickiego, 1 719 prawosławnego, 2 staroobrzędowego, 10 mojżeszowego. Jednocześnie 182 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 2 373 białoruską, 4 małoruską, 1 litewską a 1 rosyjską. Było tu 428 budynków mieszkalnych[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Od 1921 jednostka administracyjna nowo utworzonego polskiego woj. nowogródzkiego.
  2. a b c Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej - Tom VII - Część II - Ziemia Wileńska – Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923
  3. wieś i folwark łącznie
  4. Dz.U. z 1922 r. nr 26, poz. 213 – Art. 8.
  5. Dz.U. z 1926 r. nr 6, poz. 29
  6. Dz.U. z 1929 r. nr 22, poz. 224
  7. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. 7, część 2, 1924, s. 42.