Otwórz menu główne
"Widok Warszawy od strony Pragi", Zygmunt Vogel. Po lewej stronie Golędzinów z 1807 roku
Golędzinów - współcześnie (widok z kładki znajdującej się nad ulicą Jagiellońską)

Golędzinów – osiedle warszawskie znajdujące się w dzielnicy Praga-Północ. Przyłączone do miasta w kwietniu 1916.

HistoriaEdytuj

Pierwsze wzmianki o osadzie Golędzinów datuje się na 1387. Został założony na mocy prawa chełmińskiego. Golędzinów był osadą garbarską, W XV wieku stanowił własność rycersko-szlachecką.

Wieś szlachecka Golendzinowo w 1580 znajdowała się w powiecie warszawskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego[1].

W 1658 Golędzinów otrzymał prawa miejskie[2]. W 1764 król Stanisław August Poniatowski zakupił Golędzinów i założył na jego terenie jurydykę zwaną Golędzinowem Królewskim.

W 1783 król Stanisław August Poniatowski w swojej jurydyce podarował mniejszości niemieckiej dwa place pod budowę kościoła ewangelicko-augsburskiego i cmentarza. Kościół został zniszczony w 1794 podczas szturmu generała Aleksandra Suworowa lub podczas wojen napoleońskich. W 1791 roku Sejm Czteroletni włączył Golędzinów Królewski do Warszawy. W 1792 na terenie Golędzinowa Królewskiego istniało trzynaście garbarni. Na początku XIX wieku władza Imperium Rosyjskiego przejęła tereny Golędzinowa pod budowę Fortu Śliwickiego. W 1859 Rosjanie nie wywiązali się z obietnicy złożonej wcześniej i zlikwidowali Cmentarz Golędzinowski (mieścił się on na terenie, na którym współcześnie znajduje się Ogród zoologiczny).

Na początku XX wieku Golędzinów posiadał zabudowę podmiejską, która charakteryzowała się obszarami gospodarskimi i zabudową drewnianą. Golędzinów ponownie został włączony do Warszawy w 1916. W 1936 na terenie Golędzinowa premier Felicjan Sławoj Składkowski powołał trzy kompanie Rezerwy Policyjnej. Po II wojnie światowej na tym terenie stacjonował Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Nadwiślańskie Jednostki Wojskowe i Zmotoryzowane Odwody Milicji Obywatelskiej, stacjonujące w rejonie Fortu Śliwickiego.

PrzypisyEdytuj

  1. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 251.
  2. Maria Bogucka, Maria Kwiatkowska, Marek Kwiatkowski, Władysław Tomkiewicz, Andrzej Zahorski: Warszawa w latach 1526–1795. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, s. 586. ISBN 83-01-03323-1.