Otwórz menu główne

Grand Prix Wielkiej Brytanii 1950

Grand Prix Wielkiej Brytanii 1950 lub Grand Prix Europy 1950 (oryg. III RAC British Grand Prix lub XI Grand Prix d'Europe)[1] – pierwsza runda Mistrzostw Świata Formuły 1 w sezonie 1950. Grand Prix odbyła się 13 maja na torze Silverstone w Wielkiej Brytanii.

Grand Prix Wielkiej Brytanii 1950
III RAC British Grand Prix
XI Grand Prix d'Europe
Tor Silverstone Circuit (1949–1951)
Wielka Brytania Silverstone Circuit (1949–1951)
1. wyścig z 7 w sezonie
1. wyścig mistrzostw Formuły 1
Data 13 maja 1950
Trasa
Liczba okrążeń 70
Długość okrążenia 4,649 km
Dystans 325,430 km
Zgłoszenia
Zgłoszenia 24 kierowców
Zakwalifikowało się 21 kierowców
Ukończyło wyścig 11 kierowców
Najlepsze wyniki
Pole position Giuseppe Farina
(1:50,8, Alfa Romeo)
Zwycięzca Giuseppe Farina
(2h:13m:23,6, Alfa Romeo)
Najszybsze
okrążenie
Giuseppe Farina
(1:50,6, Alfa Romeo)
w sezonie 1950 Grand Prix Monako
Grand Prix Wielkiej Brytanii 1951

Wyścig zakończył się zwycięstwem Alfa Romeo, kiedy Giuseppe Farina startujący z pole position, Luigi Fagioli i Reg Parnell dojechali do mety na trzech pierwszych miejscach. Najszybsze okrążenie wyścigu wykonał Farina.

Spis treści

Przed Formułą 1Edytuj

 
Lotnisko RAF Silverstone w 1945 roku

Po zakończeniu II wojny światowej zaczęto mówić o konieczności zorganizowania jednolitej i połączonej ze sobą serii zawodów, która na koniec sezonu miała wyłaniać mistrza świata kierowców Formuły 1[2]. W 1947 grupa przyjaciół zorganizowała wyścig, po czym torem zainteresował się brytyjski Royal Automobile Club, który w 1948 roku otrzymał pozwolenie na dzierżawę tego miejsca od Ministerstwa Lotnictwa. Na miejscu toru znajdowało się gospodarstwo rolne i chlewnia. RAC zatrudniło rolnika Jamesa Wilsona Browna, by ten w czasie dwóch miesięcy utworzył tor wyścigowy[3]. Pierwszy układ toru miał około 6 km długości, wygląd trasy toru przypominał klepsydrę. Trasę wyznaczały bele siana, prowizoryczne boksy zostały ulokowane w okolicy obecnego zakrętu Farm[4]. 2 października tego samego roku odbyło się Grand Prix Wielkiej Brytanii 1948, w którym zwyciężył Luigi Villoresi w Maserati, na tor przybyły tysiące kibiców[3]. W 1949 roku pasy startowe zostały usunięte[5], zmieniono układ zakrętów a tor został skrócony do ponad 4,5 km[4] i w maju odbył się wyścig Formula One Daily Express International Trophy, w sierpniu tego samego roku odbył się drugi wyścig BRDC International Trophy 1949[5] w, którym zwyciężył Alberto Ascari z Ferrari[6].

W 1949 roku Fédération Internationale de l’Automobile powołała nową serię wyścigową, która miała mieć taką samą formę jak seria motocyklowa utworzona w tym samym roku, dlatego zastosowano regulamin techniczny mówiący o ograniczeniu pojemności silników[7].

TłoEdytuj

W 1950 roku, przed Grand Prix Wielkiej Brytanii zorganizowano cztery niezaliczane do mistrzostw świata Formuły 1 Grand Prix – 10 kwietnia Grand Prix Pau i Richmond Trophy, 16 kwietnia Grand Prix San Remo oraz 30 kwietnia Grand Prix Paris[8].

Grand Prix Wielkiej Brytanii zorganizowane w 1950 roku jest pierwszym oficjalnym wyścigiem w historii Mistrzostw Świata Formuły 1. Grand Prix zostało zorganizowane na torze Silverstone w Wielkiej Brytanii, który został utworzony jako lotnisko RAF Silverstone w 1943 i służył podczas II wojny światowej jako baza lotnicza bombowców brytyjskich Royal Air Force[2][3][9].

Po zakończeniu II wojny światowej obiekt stał się miejscem zainteresowania fanów sportów motorowych, którzy jako pierwsi zorganizowali wyścig, który odbył się w 1948 roku[2].

Organizatorzy Grand Prix Wielkiej Brytanii mieli do dyspozycji mały budżet, dlatego trasę wyznaczono poprzez ułożenie siana w odpowiednich miejscach, a aleja serwisowa była wykonana prowizorycznie[2].

Do wyścigu zostało zgłoszonych 24 kierowców z czternastu prywatnych i czterech fabrycznych zespołów[10].

Organizatorzy chcieli by w Grand Prix udział wzięło Ferrari, zagwarantowali 250 funtów szterlingów za każdy startujący samochód. Enzo Ferrari stwierdził, że zespół Ferrari nie wystartuje w wyścigu ze względu na zbyt małe wynagrodzenie, które nie pokryje kosztów transportu[11].

Treningi i kwalifikacjeEdytuj

Siedmiu kierowców rozpoczęło Grand Prix z oponami Pirelli, a pozostali kierowcy z oponami Dunlop[10].

W treningach przed kwalifikacjami kierowcy Alfa Romeo okazali się najszybsi[12].

W kwalifikacjach nie wystartował: Brian Shawe-Taylor zgłoszony z Joe Fry'em i Tony Rolt zgłoszony z Peterem Walkerem, ale zostali dopuszczeni do wyścigu. Natomiast Felice Bonetto, który nie był obecny podczas kwalifikacji, nie został dopuszczony do zawodów[13].

Cztery pierwsze miejsca zostały zdobyte przez kierowców Alfa Romeo – Giuseppę Farinę, Luigiego Fagioliego, Juana Manuela Fangio i Rega Parnella, a na piątym miejscu zakwalifikował się Prince Bira z Maserati[14].

WyścigEdytuj

Na wyścig przybyło 200 000 widzów[15], w tym para królewska – Jerzy VI Windsor i Elżbieta Bowes-Lyon[9][16][17][18].

W czasie wyścigu panowała łagodna, słoneczna i sucha pogoda[16][19]. Kierowcy ustawili się na pozycjach w formie sześciu rzędów po cztery i trzy bolidy na przemian[20]. Giuseppe Farina wystartował z pierwszego pola i utrzymał prowadzenie przez 9 okrążeń. Przez następnych 5 okrążeń na pierwszym miejscu był Luigi Fagioli, po czym Farina powrócił na pozycję lidera[21]. Po pierwszych dziesięciu okrążeniach Farina i Fagioli prowadzili w wyścigu[22]. Leslie Johnson wycofał się z wyścigu na 2. okrążeniu z powodu awarii sprężarki. Z powodu awarii skrzyni biegów w bolidzie ERA E-Type Tony'iego Rolta, zakończył on jazdę po 2. okrążeniach, a jeżdżący tym samym autem Peter Walker – po 3[23]. Na 8. okrążeniu problemy z ciśnieniem oleju miał Eugène Martin, w wyniku czego musiał zakończyć rywalizację[23]. Natomiast inny Brytyjczyk, Reg Parnell we wczesnej fazie wyścigu miał kontakt z zającem[15][17]. Na 15. okrążeniu Juan Manuel Fangio, Fagioli i Farina byli poza pierwszą pozycją, na 16. okrążeniu powrócili na czołowe miejsca, na 17. okrążeniu Fagioli objął drugie miejsce. Na 20. okrążeniu Farina ciągle był pierwszy, na kolejnych pozycjach byli Fagioli, Fangio, Reg Parnell, Prince Bira i Yves Giraud-Cabantous, Emmanuel de Graffenried i Louis Rosier, a Cuth Harrison i Philippe Étancelin zamienili się pozycją na dziesiątym miejscu[22]. Na 24. okrążeniu Louis Chiron zakończył rywalizację z powodu awarii sprzęgła. Emmanuel de Graffenried miał awarię silnika na 32. okrążeniu, zakończył jazdę w wyścigu[23]. Na 37. okrążeniu Fangio zjechał do boksów by dotankować bolid, Farina zjechał na dotankowanie bolidu na następnym okrążeniu, a Fagioli objął prowadzenie i okrążenie później zjechał do boksów by uzupełnić paliwo. Na 39. okrążeniu prowadzenie objął Fangio, ale został wyprzedzony przez Farinę. Farina prowadził podczas 40. okrążenia, a na następnych pozycjach byli Fagioli, Parnell, Giraud-Cabantous, Rosier, Bira, Harrison, Gerard, a Étancelin był na dziesiątym miejscu[22]. Na 43., 44. i 49. okrążeniu problemy mieli Geoffrey Crossley (awaria układu przeniesienia napędu), David Murray (awaria silnika) i Prince Bira (problemy z wtryskiem). Joe Kelly ukończył wyścig z 57. wykonanymi okrążeniami, ale nie został sklasyfikowany. Na 62. okrążeniu Juan Manuel Fangio wypadł z toru i przez wyciek oleju także został zmuszony do opuszczenia bolidu[23], gdy walczył o zwycięstwo[12]. Nino Farina utrzymał pozycję lidera w wyścigu i zwyciężył[21].

Trzej kierowcy Alfa Romeo zdobyli trzy pierwsze miejsca – odpowiednio: Giuseppe Farina, Luigi Fagioli i Reg Parnell[23].

Najszybsze okrążenie wyścigu ustanowił Giuseppe Farina na drugim okrążeniu[24].

Lista startowaEdytuj

Na niebieskim tle kierowcy, którzy nie wzięli udziału w kwalifikacjach, lecz współdzielili samochód w czasie wyścigu

Nr Kierowca Zespół Samochód Silnik Opony
1   Juan Manuel Fangio Alfa Romeo Alfa Romeo 158 Alfa Romeo 1.5 R8T P
2   Giuseppe Farina Alfa Romeo Alfa Romeo 158 Alfa Romeo 1.5 R8T P
3   Luigi Fagioli Alfa Romeo Alfa Romeo 158 Alfa Romeo 1.5 R8T P
4   Reg Parnell Alfa Romeo Alfa Romeo 158 Alfa Romeo 1.5 R8T P
5   David Murray Scuderia Ambrosiana (prywatnie) Maserati 4CLT/48 Maserati 1.5 R4T D
6   David Hampshire Scuderia Ambrosiana (prywatnie) Maserati 4CLT/48 Maserati 1.5 R4T D
7   Felice Bonetto Scuderia Milano (prywatnie) Maserati 4CLT/48 Maserati 1.5 R4T D
8   Leslie Johnson ERA ERA E-Type ERA 1.5 R6T D
9   Tony Rolt Tony Rolt (prywatnie) ERA E-Type ERA 1.5 R6T D
9   Peter Walker Peter Walker (prywatnie) ERA E-Type ERA 1.5 R6T D
10   Joe Fry Joe Fry (prywatnie) Maserati 4CL Maserati 1.5 R4T D
10   Brian Shawe-Taylor Brian Shawe-Taylor (prywatnie) Maserati 4CL Maserati 1.5 R4T D
11   Cuth Harrison Cuth Harrison (prywatnie) ERA B-Type ERA 1.5 R6T D
12   Bob Gerard Bob Gerard (prywatnie) ERA B-Type ERA 1.5 R6T D
14   Yves Giraud-Cabantous Automobiles Talbot-Darracq SA Talbot-Lago T26C-DA Talbot 4.5 R6 D
15   Louis Rosier Ecurie Rosier (prywatnie) Talbot-Lago T26C Talbot 4.5 R6 D
16   Philippe Étancelin Philippe Étancelin (prywatnie) Talbot-Lago T26C Talbot 4.5 R6 D
17   Eugène Martin Automobiles Talbot-Darracq SA Talbot-Lago T26C-DA Talbot 4.5 R6 D
18   Johnny Claes Écurie Belge (prywatnie) Talbot-Lago T26C Talbot 4.5 R6 D
19   Louis Chiron Maserati Maserati 4CLT/48 Maserati 1.5 R4T P
20   Emmanuel de Graffenried Scuderia Enrico Platé (prywatnie) Maserati 4CLT/50 Maserati 1.5 R4T P
21   Prince Bira Scuderia Enrico Platé (prywatnie) Maserati 4CLT/50 Maserati 1.5 R4T P
23   Joe Kelly Joe Kelly (prywatnie) Alta GP Alta 1.5 R4T D
24   Geoffrey Crossley Geoffrey Crossley (prywatnie) Alta GP 2 Alta 1.5 R4T D
Nr Kierowca Zespół Samochód Silnik Opony

WynikiEdytuj

KwalifikacjeEdytuj

Źródło: Wyprzedź Mnie![14]

P Nr Kierowca Konstruktor(-silnik) Opony Czas Odstęp Strata Poz.s.
1 2   Giuseppe Farina Alfa Romeo P 1:50,8 - - 1
2 3   Luigi Fagioli Alfa Romeo P 1:51 0:00,2 0:00,2 2
3 1   Juan Manuel Fangio Alfa Romeo P 1:51 0:00 0:00,2 3
4 4   Reg Parnell Alfa Romeo P 1:52,2 0:01,2 0:01,4 4
5 21   Prince Bira Maserati P 1:52,6 0:00,4 0:01,8 5
6 14   Yves Giraud-Cabantous Talbot D 1:53,4 0:00,8 0:02,6 6
7 17   Eugène Martin Talbot D 1:55,4 0:02 0:04,6 7
8 20   Emmanuel de Graffenried Maserati P 1:55,8 0:00,4 0:05 8
9 15   Louis Rosier Talbot D 1:56 0:00,2 0:05,2 9
10 9   Peter Walker ERA D 1:56,6 0:00,6 0:05,8 10
11 19   Louis Chiron Maserati P 1:56,6 0:00 0:05,8 11
12 8   Leslie Johnson ERA D 1:57,4 0:00,8 0:06,6 12
13 12   Bob Gerard ERA D 1:57,4 0:00 0:06,6 13
14 16   Philippe Étancelin Talbot D 1:57,8 0:00,4 0:07 14
15 11   Cuth Harrison ERA D 1:58,4 0:00,6 0:07,6 15
16 6   David Hampshire Maserati D 2:01 0:02,6 0:10,2 16
17 24   Geoffrey Crossley Alta D 2:02,6 0:01,6 0:11,8 17
18 5   David Murray Maserati D 2:05,6 0:03 0:14,8 18
19 23   Joe Kelly Alta D 2:06,2 0:00,6 0:15,4 19
20 10   Joe Fry Maserati D 2:07 0:00,8 0:16,2 20
21 18   Johnny Claes Talbot D 2:08,8 0:01,8 0:18 21
22 7   Felice Bonetto Maserati D - - - NW
P Nr Kierowca Konstruktor(-silnik) Opony Czas Odstęp Strata Poz.s.

WyścigEdytuj

Źródło: Wyprzedź Mnie![23]

P  + / –  Nr Kierowca Konstruktor Okr. Czas / Strata Komentarz
1    2   Giuseppe Farina Alfa Romeo 70 2h:13m:23,6
2    3   Luigi Fagioli Alfa Romeo 70 +0:02,600
3   1 4   Reg Parnell Alfa Romeo 70 +0:52,000
4   2 14   Yves Giraud-Cabantous Talbot 68 +2 okr.
5   4 15   Louis Rosier Talbot 68 +2 okr.
6   7 12   Bob Gerard ERA 67 +3 okr.
7   8 11   Cuth Harrison ERA 66 +4 okr.
8   6 16   Philippe Étancelin Talbot 65 +5 okr.
9   7 6   David Hampshire Maserati 64 +6 okr.
10   10 10   Joe Fry
  Brian Shawe-Taylor
Maserati 45/64
19/64
+6 okr. bolid współdzielony
11   10 18   Johnny Claes Talbot 64 +6 okr.
Niesklasyfikowani
  1   Juan Manuel Fangio Alfa Romeo 62 wyciek oleju
  23   Joe Kelly Alta 57 niesklasyfikowany
  21   Prince Bira Maserati 49 wtrysk
  5   David Murray Maserati 44 silnik
  24   Geoffrey Crossley Alta 43 układ przeniesienia napędu
  20   Emmanuel de Graffenried Maserati 36 silnik
  19   Louis Chiron Maserati 24 sprzęgło
  17   Eugène Martin Talbot 8 ciśnienie oleju
  9   Tony Rolt
  Peter Walker
ERA 2/5
3/5
skrzynia biegów (bolid współdzielony)
  8   Leslie Johnson ERA 2 sprężarka
P  + / –  Nr Kierowca Konstruktor Okr. Czas / Strata Komentarz

Najszybsze okrążenieEdytuj

Źródło: Wyprzedź Mnie![24]

Nr Kierowca Konstruktor Czas Okr.
2   Giuseppe Farina Alfa Romeo 1:50,6 2

Prowadzenie w wyściguEdytuj

Źródło: Racing-Reference.info[21]

Nr Kierowca Okrążenia Suma
2   Giuseppe Farina 1-9, 16-37, 39-70 63
3   Luigi Fagioli 10-15 6
1   Juan Manuel Fangio 38 1

Klasyfikacja kierowców po wyściguEdytuj

Pierwsza piątka otrzymywała punkty według klucza 8-6-4-3-2, 1 punkt przyznawany był dla kierowcy, który wykonał najszybsze okrążenie w wyścigu[25]. Klasyfikacja konstruktorów została wprowadzona w 1958 roku[26].

P +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS
1 N   Giuseppe Farina 1 9 1 - - 1 1 -
2 N   Luigi Fagioli 1 6 - 1 - - - -
3 N   Reg Parnell 1 4 - - 1 - - -
4 N   Yves Giraud-Cabantous 1 3 - - - - - -
5 N   Louis Rosier 1 2 - - - - - -
6 N   Bob Gerard 1 0 - - - - - -
7 N   Cuth Harrison 1 0 - - - - - -
8 N   Philippe Étancelin 1 0 - - - - - -
9 N   David Hampshire 1 0 - - - - - -
10 N   Joe Fry 1 0 - - - - - -
10 N   Brian Shawe-Taylor 1 0 - - - - - -
12 N   Johnny Claes 1 0 - - - - - -
Niesklasyfikowani
-   Juan Manuel Fangio 1 - - - - - - 1
-   Joe Kelly 1 - - - - - - 1
-   Prince Bira 1 - - - - - - 1
-   David Murray 1 - - - - - - 1
-   Geoffrey Crossley 1 - - - - - - 1
-   Emmanuel de Graffenried 1 - - - - - - 1
-   Louis Chiron 1 - - - - - - 1
-   Eugène Martin 1 - - - - - - 1
-   Tony Rolt 1 - - - - - - 1
-   Peter Walker 1 - - - - - - 1
-   Leslie Johnson 1 - - - - - - 1
P +/- Kierowca Starty Punkty P1 P2 P3 PP NO NS

PrzypisyEdytuj

  1. Dawid Prokopowicz: 1000 lat, Formuło Jeden ! (pol.). f1zone.pl, 2010-05-13. [dostęp 2012-04-05].
  2. a b c d Bartosz Sworek: Silverstone – historia toru w pigułce (pol.). f1ultra.pl, 2007-07-24. [dostęp 2012-04-03].
  3. a b c Ewa Zaborska: Historia toru Silverstone (pol.). formula-one.pl, 2011-07-08. [dostęp 2012-04-05].
  4. a b Marek Roczniak: Silverstone (pol.). f1wm.pl, 2004-07-04. [dostęp 2012-06-25].
  5. a b Overview (ang.). silverstone.co.uk. [dostęp 2012-06-24].
  6. 1949 BRDC International Trophy (ang.). chicanef1.com. [dostęp 2012-06-25].
  7. F1 Sezon 1950 | > (pol. • ang.). f1ultra.pl. [dostęp 2012-04-05].
  8. 1950 (ang.). chicanef1.com. [dostęp 2012-06-27].
  9. a b Tor Silverstone Circuit (pol.). sport.pl. [dostęp 2012-04-03].
  10. a b British Grand Prix 1950 – Lista zgłoszeń (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2012-04-03].
  11. Corriere dello Sport 1950 – 31 – Fascicolo: 112 (wł.). emeroteca.coni.it. [dostęp 2012-05-27].
  12. a b British Grand Prix 1950 (pol. • ang.). f1ultra.pl. [dostęp 2012-04-05].
  13. British Grand Prix 1950 (pol. • ang.). f1ultra.pl. [dostęp 2012-04-05].
  14. a b British Grand Prix 1950 – Wyniki kwalifikacji (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-06-02].
  15. a b British Grand Prix 1950 – Podsumowanie wyścigu (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2012-04-03].
  16. a b 13.05.1950. Гран При Великобритании, Силверстоун (ros.). wildsoft.ru. [dostęp 2013-08-13].
  17. a b 01-1950г. Гран-при Великобритании – На заре новой эры (ros.). f1-legend.ru. [dostęp 2013-08-13].
  18. British GP 1950 Race Report (ang.). grandprix.com. [dostęp 2013-08-13].
  19. 1950 British GP (ang.). chicanef1.com. [dostęp 2012-06-24].
  20. British Grand Prix 1950 – Kolejność startowa (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2012-06-24].
  21. a b c 1950 British Grand Prix (ang.). racing-reference.info. [dostęp 2012-04-06].
  22. a b c 1. BRITAIN 1950 (fr.). statsf1.com. [dostęp 2012-06-24].
  23. a b c d e f British Grand Prix 1950 – Rezultat wyścigu (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2011-06-02].
  24. a b British Grand Prix 1950 – Najszybsze okrążenia w wyścigu (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2012-04-05].
  25. Sezon 1950 > Klasyfikacje generalne (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2012-06-25].
  26. 1950 > Konstruktorzy > Podsumowanie rezultatów (pol.). f1wm.pl. [dostęp 2012-06-25].

Linki zewnętrzneEdytuj