Gregory Harrison

Gregory Neale Harrison[1][2][3], bardziej znany jako Gregory Harrison (ur. 31 maja 1950 w Avalon) – amerykański aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, reżyser i producent filmowy.

Gregory Harrison
Ilustracja
Gregory Harrison z Heather Menzies w Logan's Run.
Imię i nazwisko Gregory Neale Harrison
Data i miejsce urodzenia 31 maja 1950
Avalon (Kalifornia)
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta, producent filmowy
Współmałżonek Randi Oakes (od 1980)
Lata aktywności od 1973

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Urodził się w Avalon[4] na wyspie Santa Catalina w hrabstwie Los Angeles w stanie Kalifornia jako drugie dziecko (ma starszą siostrę Kathleen i młodszego brata Christophera) i starszy syn Eda, który był kapitanem statku Glassbottom i woził turystów wokół dawnej Zatoki Avalon oraz poetą[5][6], i tancerki Donny. Nigdy nie zobaczył śniegu, do czasu gdy miał 19 lat.

Przez dwa lata, podczas ery wojny wietnamskiej, w United States Army sprawował swoją funkcję jako lekarz[7], w końcu otrzymał honorowe zwolnienie w 1971 od wojska jako świecka osoba odmawiająca służby wojskowej ze względu na przekonania.

KarieraEdytuj

Podczas gdy pracował jako odźwierny przy nocnym klubie, spotkał Jasona Robardsa, który zachęcił go, by został aktorem. Natychmiast potem rzucił swoją pracę i przeprowadził się do Los Angeles. Po raz pierwszy pojawił się na ekranie jako student w melodramacie Szkoła kochania (The Harrad Experiment, 1973) z Tippi Hedren, Jamesem Whitmore, Bruno Kirby i Donem Johnsonem. Zagrał wiodącą rolę szeregowego Logana 5 w serialu sci-fi CBS Ucieczka Logana (Logan's Run, 1977-78), a następnie wcielił się w postać Levi'ego Zendta w miniserialu NBC Stulecie (Centennial, 1978-79).

W 1980 r. w Los Angeles z Franklinem R. Levy założył Catalina Production Group Ltd., opracowując liczne projekty sceniczne. W latach 1981-92 grał w przedstawieniach zdobywając liczne nagrody. Za rolę sierżanta Lachlena McLachlena w Porywcze serce (The Hasty Heart, 1983) został uhonorowany Los Angeles Drama Critics Award.

Życie prywatneEdytuj

W 1979 spotkał swoją przyszłą żonę aktorkę Randi Oakes[8][9]. 21 grudnia 1980 r. wzięli ślub[10]. Pomimo, że ich małżeństwo było trzymane w sekrecie przed ludźmi przez kilka lat[11], Randi Oakes urodziła trzy córki[12]: Emmę Lee (ur. 10 grudnia 1985), Lily Anne (ur. 6 lutego 1989) i Kate (ur. 1991)[13]. Para również zaadoptowała syna Quinna Edgara[14], który był asystentem reżysera dresczowca Chemia ciała II: Głos obcego (Body Chemistry II: Voice of a Stranger, 1992).

W latach 80. Harrison uzależnił się od kokainy i był w stanie przełamać uzależnienie z pomocą Betty Ford Center[15].

FilmografiaEdytuj

Filmy fabularneEdytuj

Seriale TVEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Gregory Harrison (ang.). TV.com. [dostęp 2015-03-01].
  2. Personalidade: Gregory Harrison (EUA) (port.). InterFilmes.com. [dostęp 2016-10-30].
  3. Gregory Harrison Biography (ang.). BuddyTV. [dostęp 2019-12-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-01)].
  4. Gregory Harrison Biography & TV / Movie Credits (ang.). TVRage.Com. [dostęp 2015-03-01].
  5. In Step With: Gregory Harrison (ang.). The Times News. [dostęp 2015-03-01].
  6. Gregory Harrison Biography (1950-) (ang.). Filmreference.com. [dostęp 2015-03-01].
  7. Hospital Routine Familiar to Actor Gregory Harrison (ang.). Boca Raton News. [dostęp 2015-03-01].
  8. Randi Oakes was there when the CHiPS fell (ang.). Lakeland Ledger. [dostęp 2015-03-06].
  9. Gregory Harrison - Who's Dated Who? (ang.). FamousFix. [dostęp 2015-03-01].
  10. Randi Oakes, Greg Harrison deny wedding bell rumors (ang.). Lakeland Ledger. Associated Press. str. TV19. [dostęp 2015-03-06].
  11. Trapper's Sidekick Steps Out (ang.). The Sun (Vancouver, BC). [dostęp 2015-03-06].
  12. Who is Gregory Harrison (actor) (ang.). Omnilexica. [dostęp 2015-03-06].
  13. Harrison, Oakes are parents again (ang.). Lewiston Journal. Knight Ridder News Service. [dostęp 2015-03-06].
  14. Who is Quinn Edgar Harrison? (ang.). Omnilexica. [dostęp 2015-03-06].
  15. Lynn Simross (1989-09-05): From Addict to Role Model Gregory Harrison Bares Soul to Help Drug-Abuse Victims (ang.). „Los Angeles Times”. [dostęp 2019-12-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-01)].

Linki zewnętrzneEdytuj