Ludologia

(Przekierowano z Groznawstwo)

Ludologia (ang. ludology), także rzadziej groznawstwo (ang. game studies) – interdyscyplinarna dziedzina naukowa, zajmująca się systematycznym badaniem gier z perspektywy ekonomicznej, estetycznej, narratologicznej, kulturoznawczej, socjologicznej i psychologicznej. Anglojęzyczna nazwa dziedziny wywodzi się od czasopisma „Game Studies”, wydawanego od 2001 roku. Polską nazwę terminu, tj. groznawstwo, wprowadziła Maria Garda[1]. Polskich ludologów zrzesza Polskie Towarzystwo Badania Gier.

HistoriaEdytuj

Termin ludology został pierwszy raz użyty w 1951 roku w tekście Per Maigaard About ludology[2][3], jednak zyskał na popularności w 1999 dzięki Gonzalo Frasce[4]. Termin powstał od tytułu monografii Homo ludens (1938) Johana Huizingi[5]. W słowie ludologia łączy się źródłosłów łaciński (łac. ludus = „zabawa, rozrywka”) i grecki (gr. logos)[a]. Według Marii Gardy, pojęcie „ludologia” przywarło do jednej ze stron zażartego sporu, jaki toczyli ze sobą zwolennicy nurtu ludologicznego (interpretującego gry wyłącznie pod względem formalnym) z narratologami (dopuszczającymi interpretację gier jako opowieści), przez co sugeruje ona używanie terminu groznastwo[6].

Ludologia jest szczególnie związane z badaniem gier komputerowych, albowiem u schyłku XX wieku gry te osiągnęły wysoki poziom komplikacji i stały się nowym medium odgrywającym rolę społeczną podobną do telewizji, kina czy literatury[7]. Ludologia jest analogiczne do takich dziedzin humanistyki, jak filmoznawstwo, teatrologia, literaturoznawstwo czy komiksoznawstwo[8].

Studia ludologiczne prowadzą badacze w Europie Zachodniej, USA i Japonii. Polskich ludologów zrzesza Polskie Towarzystwo Badania Gier[9]. W 2021 roku na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zadeklarowano uruchomienie studiów groznawczych[10].

UwagiEdytuj

  1. Czysto grecką nazwą byłaby paidiologia (gr. paidia = „gra, zabawa”).

PrzypisyEdytuj

  1. Garda 2016 ↓, s. 15.
  2. First use of “Ludology”: 1951 – The Ludologist [dostęp 2022-06-07] (ang.).
  3. Maigaardludology by Lars Konzack - Issuu, issuu.com [dostęp 2022-06-07] (ang.).
  4. Ludology, ludology.typepad.com [dostęp 2022-06-07].
  5. Hector Rodriguez, The Playful and the Serious: An approximation to Huizinga’s Homo Ludens, gamestudies.org.
  6. Garda 2016 ↓, s. 16–17.
  7. Zob. Teoretyczny opis rozwoju branży i rynku gier komputerowych: Andrzej Klimczuk, Zastosowanie koncepcji kapitału społecznego w badaniach ludologicznych. Przykład branży gier komputerowych, „Homo Ludens” 2/2010, s. 51–59.
  8. Garda 2016 ↓, s. 17.
  9. Tatiana Kowalczyk, Wyprodukowano w Polsce: czym jest ludologia i dlaczego każdy gracz powinien o niej wiedzieć?, komputerswiat.pl, 16 stycznia 2017.
  10. Poznański uniwersytet uruchamia kierunek dla pasjonatów gier wideo, Wprost, 1 maja 2021 [dostęp 2021-05-04] (pol.).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj