Otwórz menu główne

Grzegorz Aleksander Boguta (ur. 24 października 1952 w Warszawie) – polski wydawca, nauczyciel akademicki, działacz opozycji w okresie PRL.

Grzegorz Boguta
Data i miejsce urodzenia 24 października 1952
Warszawa
Zawód, zajęcie wydawca, nauczyciel akademicki
Alma Mater Uniwersytet Warszawski

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Wydziale Chemii Uniwersytecie Warszawskim. W 1983 w PAN uzyskał stopień doktora nauk przyrodniczych. Od 1977 do 1979 pracował jako asystent w Instytucie Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk. Później był zatrudniony na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego.

W drugiej połowie lat 70. podjął współpracę z Komitetem Obrony Robotników. W 1977 wraz z Mirosławem Chojeckim założył Niezależną Oficynę Wydawniczą NOWA, wydającą pisma drugiego obiegu[1]. Od stycznia 1981 stał na czele tej instytucji. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowano go na okres od 13 grudnia 1981 do 7 grudnia 1982. Po zwolnieniu kontynuował działalność opozycyjną, w tym poprzez niezależną działalność wydawniczą. Był za to m.in. zwalniany z pracy, inwigilowany i wielokrotnie zatrzymywany. W 1989 brał udział w obradach podzespołu Okrągłego Stołu do spraw środków masowego przekazu. Był członkiem Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. Przez rok pełnił funkcję doradcy Izabelli Cywińskiej, minister kultury i sztuki w rządzie Tadeusza Mazowieckiego[1].

Od 1990 do 2000 zajmował stanowisko dyrektora Państwowego Wydawnictwa Naukowego, doprowadził do prywatyzacji tego przedsiębiorstwa. W 1993 został prezesem zarządu wydawnictwa NOWA, później objął kierowniczą funkcję w firmie doradczej. W latach 90. był współzałożycielem i przez siedem lat prezesem Polskiej Izby Książki. W 1991 należał do założycieli Stowarzyszenia Archiwum Solidarności. W latach 2003–2005 był prezesem zarządu Fundacji Kultury. Współinicjator budowy Memoriału Wolnego Słowa.

W 2015 współtworzył Wydawnictwo Nieoczywiste[2], specjalizujące się w publikacjach polskich i zagranicznych autorów z dziedziny nauk społecznych, humanistycznych i ekonomicznych.

Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[3].

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj