Grzegorz Bral

Grzegorz Bral (ur. 21 listopada 1961 w Gdańsku) – polski reżyser teatralny, twórca Teatru Pieśń Kozła oraz Brave Festival, pedagog.

Grzegorz Bral
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 listopada 1961
Gdańsk
Zawód reżyser teatralny, pedagog
Współmałżonek Alicja Bral
Lata aktywności od 1990 roku
Zespół artystyczny
Teatr Pieśń Kozła

ŻyciorysEdytuj

Studiował filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim, Uniwersytecie im. Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz Uniwersytecie Wrocławskim, a także teatrologię na Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie[1]. W latach 1987-1990 współpracował z Ośrodkiem Praktyk Teatralnych Gardzienice, gdzie w 1990 roku zadebiutował jako aktor rolą Tristana w spektaklu Carmina Burana.

W 1998 wraz z Anną Zubrzycki założył we Wrocławiu Teatr Pieśń Kozła, z którym odniósł międzynarodowy sukces otrzymując nagrody między innymi na Fringe Festival w Edynburgu, gdzie w latach 2004 i 2012 otrzymał prestiżową nagrodę Fringe First[1][2]. Spektakle Brala otrzymywały nagrody na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (Grand Prix w 2003 roku oraz nagroda zespołowa w roku 2006), Mess Festival w Sarajewie (Główna Nagroda Publiczności, 2006) oraz Jeleniogórskich Spotkaniach Teatralnych (II miejsce w plebiscycie publiczności)[2]. W latach 2010-2012 był dyrektorem artystycznym Teatru Studio w Warszawie. W 2010 roku wraz z zespołem Teatru Pieśń Kozła, otrzymał Nagrodę Sekcji Krytyków Teatralnych PO ITI za popularyzację polskiego teatru na świecie[3].

Od 2012 roku wykłada w autorskiej Bral School of Acting, którą prowadzi w Londynie[4].

Jego ojcem był pisarz Sławomir Bral, używający pseudonimu Yáckta-Oya[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Grzegorz Bral | Twórca | Culture.pl, „Culture.pl” [dostęp 2017-09-27] (pol.).
  2. a b Encyklopedia, Grzegorz Bral, Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2017-09-27] (pol.).
  3. Warszawa. Nagrody Międzynarodowego Instytutu Teatralnego ITI, www.e-teatr.pl [dostęp 2017-09-27].
  4. Bral School, www.bralschool.com [dostęp 2017-09-27].
  5. Dariusz Rosiak Biało-czerwony. Tajemnica Sat-Okha, wyd. Czarne, Wołowiec 2017, s. 143