Gwidon z Avesnes

Gwidon z Avesnes (zm. 29 maja 1317) – biskup Utrechtu od 1301, pochodzący z dynastii z Avesnes.

Gwidon z Avesnes
Ilustracja
Gwidon, rzeźba z jego nagrobka z katedry w Utrechcie
Data urodzenia 1253
Data śmierci 29 maja 1317
Miejsce pochówku Katedra Świętego Marcina w Utrechcie
biskup Utrechtu
Okres sprawowania 1301-1317
Wyznanie katolicyzm
Sakra biskupia 1303

ŻyciorysEdytuj

Gwidon był synem Jana I z Avesnes i Adelajdy, córki hrabiego Holandii i Zelandii Florisa IV. Jego brat Jan II z Avesnes został hrabią Hainaut oraz hrabią Holandii i Zelandii.

W 1301 Gwidon został wybrany przez część kanoników z Utrechtu tamtejszym biskupem, podczas gdy inna część kanoników uciekła do Deventer i wybrała na biskupa Adolfa z Waldeck. Jeszcze w tym samym roku Adolf został mianowany przez papieża biskupem Liège, co pozostawiło Utrecht w rękach Gwidona. W 1302 uzyskał on papieską akceptację, a w 1303 otrzymał sakrę biskupią[1].

Jako biskup wspierał politykę swego brata Jana II, a następnie bratanka Wilhelma Dobrego[1][2]. Podczas wojny przeciwko hrabiemu Flandrii został w 1303[2] lub 1304[1] wzięty do niewoli[1][2]. Podczas jego nieobecności władzę w mieście Utrecht przejęły tutejsze gildie. Gdy Gwidon powrócił z niewoli pod koniec 1305, musiał uznać ich pozycję[1]

W 1310 wydał statuty, które miały utrzymać dyscyplinę wśród duchowieństwa w diecezji[2][1]. W 1311 wziął udział w soborze w Vienne, gdzie miał podobno odmówić przyjęcia godności kardynalskiej[2].

Został pochowany w katedrze św. Marcina w Utrechcie[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g W. Jappe Alberts: Guido (Gui, Guy, Gwijde) von Avesnes. W: Neue Deutsche Biographie. T. 7. Berlin: Duncker & Humblot, 1966, s. 297–298. (niem.)
  2. a b c d e Pieter Lodewijk Muller: Guy. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 10. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1879, s. 238–239. (niem.)