Otwórz menu główne

HMS Duke of York – pancernik typu King George V. Jego bliźniaczymi okrętami były jednostki HMS „King George V”, „Prince of Wales”, „Howe” i „Anson”.

HMS Duke of York
Ilustracja
Historia
Stocznia John Brown & Company, Clydebank
Położenie stępki 5 maja 1937
Wodowanie 28 lutego 1940
 Royal Navy
Wejście do służby 4 listopada 1941
Wycofanie ze służby listopad 1951
Los okrętu złomowany 18 maja 1957
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność standardowa: 38 600 t
pełna: 42 900 t
Długość 227 m
Szerokość 34 m
Zanurzenie 9,9 m
Napęd
turbiny Parsonsa o mocy 110 000 KM napędzające 4 śruby
Prędkość 28 węzłów (51,8 km/h)
Zasięg 6100 mil morskich przy prędkości 10 węzłów

2600 mil morskich przy prędkości 27 węzłów

Uzbrojenie
10 dział 356 mm
16 dział 133 mm
1x armata 127 mm
90 dział 40 mm
55 dział 20 mm
Wyposażenie lotnicze
3 samoloty rozpoznawcze Supermarine Walrus
Załoga 1500

HistoriaEdytuj

Został zbudowany w szkockiej stoczni John Brown & Company w Clydebank. Wodowanie okrętu miało miejsce 28 lutego 1940 roku, a oddanie do służby w Royal Navy 4 listopada 1941 roku. W okresie od 1 do 12 marca 1942 roku eskortował konwój arktyczny PQ-12 płynący do ZSRR. 6 marca eskorta konwoju został wzmocniona, ponieważ admirał John Tovey przeczuwał, że do przechwycenia konwoju Niemcy użyją pancernika „Tirpitz”. Tego samego dnia „Tirpitz” wyszedł z portu, jednak do starcia nie doszło, oprócz nieudanego ataku brytyjskich samolotów torpedowych stacjonujących na lotniskowcu HMS „Victorious” na „Tirpitza”.

W październiku i listopadzie 1942 uczestniczył w operacji lądowania aliantów w Afryce Północnej.

26 grudnia 1943 roku wziął udział w eskorcie konwoju JW-55B. Konwój został zaatakowany przez okręty niemieckie z pancernikiem „Scharnhorst” na czele. Doszło do bitwy koło Przylądka Północnego, podczas której „Duke of York” przyczynił się w znacznym stopniu do zatopienia „Scharnhorsta”.

Po modernizacji w 1944 roku w Liverpoolu, w której dodano uzbrojenie radarowe i dodatkowe działka przeciwlotnicze HMS „Duke of York” miał dołączyć do Brytyjskiej Floty Pacyfiku. Okręt wypłynął w kierunku Pacyfiku w towarzystwie swojego okrętu siostrzanego HMS „Anson” w dniu 25 kwietnia 1945 roku. Jednak z powodu problemu z obwodami elektrycznymi na Malcie został on wyłączony z użytku. HMS „Duke of York” dopłynął do Sydney 29 lipca, zbyt późno jednak, by wziąć udział w jakichkolwiek walkach. Okręt był obecny razem z HMS „King George V” w Zatoce Tokijskiej podczas podpisania kapitulacji przez Japonię. Następnego miesiąca popłynął do Hongkongu, by wziąć udział w kapitulacji wojsk japońskich w tym mieście. Był okrętem flagowym Brytyjskiej Floty Pacyfiku, gdy Japonia ogłosiła kapitulację i pozostawał nim do czerwca 1946 roku, kiedy powrócił do Plymouth w celu remontu.

Po wojnie „Duke of York” był okrętem flagowym Home Fleet i pozostawał w aktywnej służbie do kwietnia 1949 roku. Został ostatecznie wycofany ze służby w listopadzie 1951 roku, a 18 maja 1957 roku został zezłomowany w Shipbreaking Industries, Ltd. w Faslane.

BibliografiaEdytuj

  • Józef Kuczyński, Okręty typu King George V, Technika Wojskowa nr 6/1991, ISSN 0867-5635.

Linki zewnętrzneEdytuj