Otwórz menu główne

Henryk Szymczak (ur. 15 lipca 1937 w Warszawie) – polski fizyk, zajmujący się fizyką ciała stałego, magnetyzmem, nadprzewodnictwem, spektroskopią, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk.

ŻyciorysEdytuj

W latach 1954-1957 studiował na Wydziale Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego, następnie na Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie w 1960 obronił prace magisterską. W latach 1960-1962 pracował w Instytucie Badań Jądrowych w Dubnej. Następnie został pracownikiem Instytutu Fizyki PAN, tam w 1968 obronił pracę doktorską, w 1974 habilitował się, w 1983 otrzymał tytuł profesora nauk fizycznych. W latach 1986-1991 był dyrektorem ds. naukowych, w latach 1991-1999 dyrektorem Instytutu.

Od 1968 jest członkiem Polskiego Towarzystwa Fizycznego, w latach 1994-1997 był jego przewodniczącym. W 1991 został członkiem korespondentem, w 2007 członkiem rzeczywistym Polskiej Akademii Nauk, w latach 1999-2006 był przewodniczącym Wydziału III Nauk Matematycznych, Fizycznych i Chemicznych PAN, w latach 2011-2012 dziekanem Wydziału III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi PAN. Od 1994 jest członkiem zagranicznym Narodowej Akademia Nauk Ukrainy, od 1994 członkiem korespondentem, od 2004 członkiem zwyczajnym Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

W 1994 został doktorem honoris causa Politechniki Częstochowskiej, w 2015 otrzymał Medal Mariana Smoluchowskiego.

W 1997 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (M.P. z 1998, nr 1, poz. 25).

Jest współautorem (wraz z Andrzejem Szewczykiem, Andrzejem Wiśniewskim i Romanem Puźniakiem) podręcznika akademickiego „Magnetyzm i nadprzewodnictwo”, wydanego w 2012 nakładem Wydawnictwa Naukowego PWN[1].

BibliografiaEdytuj

  • Kto jest kim w fizyce. Polska 1993 (red. Jan Stankowski, Jerzy Małecki, Andrzej Wójtowicz), wyd. Poznań 1993, s. 297-298
  • Kto jest kim w Polsce, edycja IV (zespół redakcyjny Beata Cynkier i inni), wyd. Warszawa 2001, s. 948
  • Biogram na stronie członkowie.pan.pl

PrzypisyEdytuj