Otwórz menu główne

Herbert Simoleit (ur. 22 maja 1908 w Berlinie, zm. 13 listopada 1944 w Halle) – niemiecki ksiądz rzymskokatolicki, przeciwnik narodowego socjalizmu. Jest szczecińskim męczennikiem, który w ramach akcji Fall Stettin wymierzonej w Kościół katolicki, został aresztowany i na podstawie wyroku hitlerowskiego sądu wojennego skazany na karę śmierci przez zgilotynowanie.

Herbert Simoleit
Kraj działania  III Rzesza
Data i miejsce urodzenia 22 maja 1908
Berlin
Data i miejsce śmierci 13 listopada 1944
Halle
wikary w Greifswaldzie
Okres sprawowania 1939-1941
wikary w kościele św. Jana Chrzciciela w Szczecinie
Okres sprawowania 1941-1943
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja berlińska
Prezbiterat 1939

ŻyciorysEdytuj

MłodośćEdytuj

Urodził się w berlińskiej dzielnicy Steglitz w protestancko-katolickiej rodzinie i został wychowany po katolicku przez głęboko wierzącą matkę wbrew woli ojca. W czasie wielkiego kryzysu rodzina popadła w ekonomiczne problemy i młody Herbert musiał podjąć pracę zarobkową, aby ją utrzymywać, odkładając w czasie plany zostania księdzem.

KapłaństwoEdytuj

Dzięki wysiłkom chorej matki i siostry wstąpił do seminarium duchownego we Fuldzie, i w 1939 otrzymał święcenia kapłańskie z rąk biskupa Konrada von Preysinga. Został wikarym w Greifswaldzie, gdzie proboszczem był ks. dr Alfons M. Wachsmann, znany ze swoich poglądów antyfaszystowskich. W 1941 Został przeniesiony do Szczecina, do diaspory w której katolicy byli w zdecydowanej mniejszości. Tu przebywał w parafii św. Jana Chrzciciela, gdzie wśród niemieckiej młodzieży i żołnierzy prowadził cotygodniowe rozmowy uświadamiając o szkodliwości dalszych działań wojennych i rozmiarze zbrodni popełnionych przez SS. Wśród słuchaczy był również agent gestapo Franz Pissaritsch, działający pod pseudonimem inż. Georg Hagen.

Aresztowanie i męczeńska śmierćEdytuj

W nocy z 4 na 5 lutego 1943 został aresztowany wraz z 40 katolikami, w tym jedenastoma duchownymi rzymskokatolickimi m.in. błogosławionym ks. Karolem Lampertem, o. Friedrichem Lorenzem OMI, ks. Albertem Hirschem i ks. drem Alfonsem M. Wachsmannem. Był to skutek prowokacji Gestapo skierowanej przeciwko szczecińskim katolikom w ramach akcji Fall Stettin. Przed sądem trzej szczecińscy duszpasterze usłyszeli trzy zarzuty: słuchanie wrogiej propagandy przez radio, rozkład moralny i sprzyjanie wrogowi.13 listopada 1944 ksiądz Herbert Simoleit został ścięty w więzieniu Roter Ochse Halle, na mocy wyroku sądu wojennego (niem. Reichskriegsgericht) w Torgau z dnia 28 lipca 1944.

BibliografiaEdytuj

  1. Benedicta-Maria Kempner: Priester vor Hitlers Tribunalen. Monachium: Verlag Rütten & Loening, 1966, 1967, wznowienie 1996, s. 87÷91. ISBN 978-3-570-12292-1. (niem.)
  2. Heinz Kühn: Blutzeugen des Bistums Berlin: Erich Klausener, Bernhard Lichtenberg, Carl Lampert, Friedrich Lorenz OMI, Herbert Simoleit, Rudolf Mandrella, Albert Hirsch, Alfons M. Wachsmann, Max J. Metzger, Karl H. Schäfer, Josef Lenzel, Albert Willimsky, August Froehlich. Berlin: Morus-Verlag, 1952. (niem.)
  3. Erzbistum Berlin. Kaplan Herbert Simoleit. W: Helmut Moll: Zeugen für Christus. Das deutsche Martyrologium des 20. Jahrhunderts. Paderborn: Verlag Ferdinand Schöningh na zamówienie Konferencji Episkopatu Niemiec, 1999, s. 110÷113. ISBN 978-3-506-75778-4. (niem.)

PamięćEdytuj

W krypcie katedry św. Jadwigi Śląskiej w Berlinie-Mitte znajduje się tablica pamiątkowa ku jego czci

 
Część tablicy poświęcona pamięci katolików z archidiecezji berlińskiej zamordowanych przez nazistów, znajdująca się w katedrze św Jadwigi Śląskiej w Berlinie

Linki zewnętrzneEdytuj