Iński Nurt

Iński Nurtkanał wodny[1] w Dolinie Dolnej Odry, w woj. zachodniopomorskim, łączący Odrę z jeziorem Dąbie, o długości 0,8 km[2].

Iński Nurt
Ilustracja
Kanał Iński Nurt
Państwo  Polska
Województwo  zachodniopomorskie
Długość 0,8 km
Początek
Akwen Dąbie
Koniec
Akwen Odra
współrzędne 53°31′25″N 14°38′01″E/53,523611 14,633611
Typ kanału żeglugowy
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
koniec
koniec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
koniec
koniec

Iński Nurt wraz z kanałem Babiną stanowią główne ujście wód do Odry z Dąbia, do którego uchodzą wody Odry Wschodniej poprzez Regalicę.

Północny brzeg kanału stanowi granicę administracyjną Szczecina. Nad północnym brzegiem znajduje się Inoujście. Południowy brzeg Ińskiego Nurtu stanowi Mewia Wyspa.

Prostopadle przez kanał przebiega granica między śródlądowymi wodami powierzchniowymi a morskimi wodami wewnętrznymi[3]. Iński Nurt stanowi krótki odcinek mający status śródlądowej drogi wodnej klasy Ia[4].

Nazwę Iński Nurt wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Kamel Strom[5].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 1: Wody płynące, źródła, wodospady. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 87. ISBN 83-239-9607-5.
  2. Administrowane wody powierzchniowe. RZGW Szczecin. [dostęp 2011-04-07].
  3. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 maja 2018 r. w sprawie granic między śródlądowymi wodami powierzchniowymi a morskimi wodami wewnętrznymi i wodami morza terytorialnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 1138)
  4. Śródlądowe drogi wodne w Polsce. Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2011-04-07].
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 11 lutego 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości (M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 4)