Otwórz menu główne

I Have a Dream

historyczne przemówienie Martina Luthera Kinga
Martin Luther King podczas przemówienia
Tablica pamiątkowa

I Have a Dream (pol. Mam marzenie[a]) – historyczne przemówienie lidera ruchu praw obywatelskich Martina Luthera Kinga, wygłoszone 28 sierpnia 1963 roku.

Przemówienie to miało miejsce po zakończeniu Marszu na Waszyngton, w którym wzięło udział około 250 tysięcy osób[1]. Pastor rozpoczął ją słowami:

Miałem sen, że pewnego dnia na czerwonych wzgórzach Georgii synowie byłych niewolników i synowie byłych właścicieli niewolników usiądą razem przy stole braterstwa
— Martin Luther King[1]

W dalszej części wstępu podkreślił, że on i słuchacze znajdują się pod pomnikiem Abrahama Lincolna, który sto lat wcześniej podpisał proklamację znoszącą niewolnictwo, a także że już w Deklaracji Niepodległości zawarto zapis o równości rasowej[2]. Zawarł także odniesienie do Gandhiego przestrzegając przed agresją i nakłaniając do taktyki biernego oporu[2]. W kolejnej części nakreślił historię czarnych obywateli i różnice wynikające z istniejących uprzedzeń i segregacji rasowej. Ponadto, zgodnie z nauczaniem baptystów zaznaczał optymistyczną wiarę w poprawę sytuacji, powtarzając frazę I have a dream[2]. Nawiązał także do ówczesnych wydarzeń w miastach i podkreślił, że jedyną szansą na zakończenie rozruchów jest przyznanie Afroamerykanom pełni praw obywatelskich[2]. Na zakończenie podsumował przemówienie słowami:

Wszystkie dzieci Boga, czarni i biali, Żydzi i nie-Żydzi, protestanci i katolicy, wezmą się za ręce i zaśpiewają słowa starej pieśni religijnej „Nareszcie Wolni! Nareszcie Wolni! Dzięki Bogu wszechpotężnemu, jesteśmy nareszcie wolni!”
— Martin Luther King[1]

Słowa te miały być nawiązaniem do XIX-wiecznej idei Objawionego Przeznaczenia, które może się ziścić tylko w przypadku równouprawnienia i wdrożeniu desegregacji rasowej[2].

Legenda mówi, że King odszedł od przygotowanego wcześniej tekstu i zaczął prowadzić spontaniczne przemówienie, jednak podobną treść zawierała już jego mowa z czerwca 1963 roku[3]. Przemówienie to weszło do klasyki oratorstwa amerykańskiego[2], a badacze z uniwersytetu w Wisconsin uznali je za najlepszą mowę publiczną XX wieku[4].

Oracja była transmitowana przez stacje telewizyjne ABC, NBC i CBS[2]. Propagując ideę biernego oporu, walnie przyczyniła się do tego, że Martin Luther King otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla w 1964 roku[1].

UwagiEdytuj

  1. Występuje także tłumaczenie tego zwrotu jako Miałem sen lub Mam sen.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Krzysztof Michałek: Amerykańskie stulecie. Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki 1900–2001. Warszawa: Mada, 2004, s. 386. ISBN 83-89624-04-4. (pol.)
  2. a b c d e f g Izabella Rusinowa: Martin Luther King Jr. 1929–1968. Pułtusk–Warszawa: ASPRA-JR, 2014, s. 296–298. ISBN 978-83-7545-518-2. (pol.)
  3. Interview With Martin Luther King III (ang.). CNN. [dostęp 2019-03-14].
  4. "I have a dream" leads TOP 100 speeches of the century (ang.). University of Wisconsin. [dostęp 2019-03-14].

Linki zewnętrzneEdytuj