Otwórz menu główne

Ignác Cornova (25 lipca 1740 Praga25 lipca 1822 Praga) – czeski jezuita, historyk, poeta, pedagog, członek loży masońskiej.

Kształcił się w akademickicm gimnazjum w Clementinum od roku szkolnego 1756/1757, stamtąd przeniósł się do Březnic, gdzie uczył się w roku szkolnym 1759/1760, później do Ołomuńca, gdzie studiował filozofię, teologię i językoznawstwo w latach 1760-1764.

Od 1762 uczył w gimnazjum jezuickim w Brnie, w latach 1771-1772 w Chomutovie, a w roku szkolnym 1772-1773 w Klatovach. W 1784 r. wrócił do Pragi, gdzie uczył w gimnazjum akademickim, a także do 1795 r. wykładał historię powszechną na Uniwersytecie Karola-Ferdynanda. Jako sympatykowi rewolucji francuskiej i prądów oświeceniowych, został objęty zakazem wykładów[1]. Odtąd skupił się na badaniach naukowych i prywatnych wykładach. W 1776 r. został przyjęty do loży masońskiej "U tří korunovaných sloupů" (Pod trzema koronowanymi filarami).

Był członkiem-założycielem Królewskiego Czeskiego Towarzystwa Naukowego.

Tworzył głównie prace historyczne oraz zajmował się tłumaczeniami z łaciny i francuskiego. Napisał pierwszą monografię Bohuslava Hasištejnskiego z Lobkowicz. Był także autorem podręczników do liceum.

PrzypisyEdytuj

  1. Lexikon české literatury, díl I., A-G, Academie Praha 1988

BibliografiaEdytuj