Otwórz menu główne

Ihor Pawluk (ukr. І́гор Зино́війович Павлю́к, ur. 1 stycznia 1967 w Użowej (ukr. Ужова) na Wołyniu – poeta, pisarz, naukowiec, doktor nauk humanistycznych w zakresie komunikacji społecznej.

Ihor Pawluk
Ігор Зиновійович Павлюк
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1967
Użowa
Narodowość ukraińska
Dziedzina sztuki literatura
Strona internetowa

Laureat Narodowej Nagrody Szewczenki "Zaliznyj Mamaj"[1], krajowej nagrody literackiej imienia Hryhorijа Skoworodу, międzynarodowej nagrody literacktej imienia Nikołaja Gogola "Triumph", nagrody angielskiego PEN Clubu[2][3], i innych.

ŻyciorysEdytuj

Matka pisarza zmarła dziesięć dni po jego narodzinach. Chłopiec był wychowywany przez dziadków – wysiedleńców z Chełmszczyzny.

Z wyróżnieniem ukończył szkołę średnią w Dorosyniach (ukr. Доросині). Studiował w Wyższej Inżynieryjno-Budowlanej Akademii Wojskowej w Leningradzie, którą porzucił na drugim roku, kiedy zaczął pisać wiersze. Rezygnacja z nauki w tej uczelni pociągnęła za sobą konieczność odbycia uciążliwej służby wojskowej w odległych rejonach tajgi zabajkalskiej, gdzie wraz z więźniami zajmował się budową dróg[4].

W latach 1986-1987 był korespondentem rejonowej gazety w Kiwercach na Wołyniu. W 1987 roku rozpoczął studia dziennikarskie na Uniwersytecie im. Iwana Franki we Lwowie, które z wyróżnieniem ukończył w 1992 roku.

Po zakończeniu studiów pracował przy czasopismach o charakterze religijnym; prowadził również audycje radiowe. W latach 1993-2004 był pracownikiem naukowym w Centrum Badań Czasopism Biblioteki Naukowej we Lwowie. W międzyczasie prowadził wykłady na lwowskim Uniwersytecie im. Iwana Franki, był starszym pracownikiem naukowym Instytutu Frankoznawstwa tej samej uczelni, a także profesorem Akademii Ostrogskiej w Ostrogu na Wołyniu.

Ihor Pawluk był uczestnikiem wielu międzynarodowych festiwali i spotkań literackich poświęconych ludności wołyńskiej, jak również ukraińskim pisarzom i poetom, m.in. w Estonii, Gruzji, Rosji, Białorusi, Polsce, Turcji oraz Irlandii, Stanach Zjednoczonych, Anglii.

Obecnie jest pracownikiem naukowym Sekcji Literatury Ukraińskiej XX wieku w Instytucie Literatury im. Tarasa Szewczenki Ukraińskiej Akademii Nauk w Kijowie, a także profesorem Uniwersytetu Iwana Franki we Lwowie. Jest również członkiem zespołów redakcyjnych czasopism dotyczących literatury i sztuki: "Teren", "Zołota Pektoral", "Dzwin", "Ukrajinśka literaturna hazeta".

TwórczośćEdytuj

Ihor Pawluk jest autorem ponad 500 publikacji w różnych czasopismach i wydaniach naukowych oraz 33 książek[5], wśród których można wyróżnić:

PoezjęEdytuj

  • Ostrowy junosti (Wyspy młodości, 1990);
  • Netutesznij witer (Nietutejszy wiatr, 1993);
  • Hołos dennogo misiacia (Głos dziennego księżyca, 1994);
  • Sklana korczma (Szklana karczma, 1995);
  • Alerhija na wicznist' (Alergia na wieczność, 1999);
  • Stychija (Żywioł, 2002);
  • Czołowicze worożinnia (Męska wróżba, 2002);
  • The angel (or) English language? (wiersze Ihora Pawluka w języku angielskim, 2004);
  • Liryka (Płyta CD z wierszami Ihora Pawluka w wykonaniu Narodowego Artysty Ukrainy Swiatosława Maksymczuka, 2004);
  • Bunt swiaczenoji wody (Bunt wody święconej, 2005);
  • Magma (Magma, 2005);
  • Bunt (Bunt, 2006);
  • Kamerton (Kamerton, 2007);
  • Liryka (Liryka, 2008);
  • Ukrajina w dymu (Ukraina w dymie, 2009);
  • Stratosfera (Stratosfera, 2010);
  • Catching Gossamers / Łowlaczy osinni pawutynky (Łapiąc jesienne pajęczynki, 2011).
  • Ispoved poslednewo wolhwa (Исповедь последнего волхва) (Spowiedź ostatni czarodziej, Petersburg, 2012);
  • Męskie wróżby (Czołowicze worożinnia) (Przekład na język polski i przedmowa Tadeusza Karabowicza, obraz na okładce Zbigniew Ikona Kresowaty), Wydawnictwo Episteme, Lublin, 2013)[6];
  • Pogonich (Woźnica, 2014); (książka liryczny poeta rosyjskiego Jewgienija Chigrina, przekład na język ukraiński Igorа Pawlukа. Przedmowa Jewgienija Reinа, Igorа Pawlukа. Kijów).
  • A Flight over the Black Sea / Polit nad Czornym morem (Lot nad Morzem Czarnym, Londyn: Waterloo Press, 2014); Wiersze Ihora Pawluka angielski tłumaczenie z ukraińskiego Steven Komarnicki, przedmowa do książki napisanej: laureat Literackiej Nagrody Nobla w 2012 roku Mo Yan, Naomi Foyl, Steven Komarnicki, Dmitrij Drozdovskii).
  • Magma polésien (Poleska magma); Tomik wierszy Ihora Pawluka w przekładzie na język francuski, Rouen, 2015.

Wiersze Ihora Pawluka są publikowane w takich czasopismach, jak "The Apple Valley Review" (Volume 7, Number 2 (Fall 2012)[7], "Muddy River Poetry Review"[8], "Asymptote"[9], "Gold Dust" (Issue 23)[10], "The Adirondack Review"[11], "The Recusant"[12], "Metamorphoses"[13]. «Litieraturnaja Gazieta» wydrukowała wybór wierszy Ihora Pawluka w przekładzie na język rosyjski[14], w polskich czasopismach «Radostowa», «Metafora», «Okolica Poetów», «Horyzont».

ProzęEdytuj

  • Biohrafija derewa płemeni poetiw (Biografia drzewa plemienia poetów, 2003), czyta Narodowy Artysta Ukrainy Hryhorij Szumejko;
  • Zaboronenyj cwit (Zakazany kwiat, 2007).
  • Poza zonoyu (Na zewnątrz, 2012).
  • Vyroshchuvannya almaziv (Rosnące diamenty, 2016).

Monografie naukoweEdytuj

  • Myteć-Włada-Presa: istoryko-typołohicznyj analiz (Artysta-Władza-Prasa: analiza historyczno-typologiczna, 1997);
  • Ukrajińśka łehalna presa Wołyni, Polissia, Chołmszczyny ta Pidlaszszia (Ukraińska legalna prasa Wołynia, Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia 1917-1939, 1941-1944, 2001);
  • Anotowanyj pokażczyk "Ukrajinśki czasopysy Wołyni, Polissia, Chołmszczyny ta Pidlaszszia (Indeks bibliograficzny: "Ukraińskie czasopisma Wołynia, Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia (1917-1939), 1997);
  • Diahnostyka i prohnostyka brechni: ekskursy w teoriju kwazikomunikaciji (Diagnostyka i prognostyka kłamstwa: ekskursy w teorię kwazikomunikacji,2003);
  • Ukrajinśka presa Wołynśkoji obłasti 1939-1941, 1944-1920 (Ukraińska prasa obwodu wołyńskiego 1939-1941, 1944-2000, 2004);
  • Chrestomatija ukrajinśkoji łehalnoji presy Wołyni, Polissia, Chołmszczyny ta Pidlaszszia (Chrestomatia ukraińskiej prasy legalnej Wołynia, Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia 1917-1939, 1941-1944, wspólnie z Mykołą Martyniukiem, 2005);
  • Pyśmennyky u presi: ukrajinśkomownyj kulturno-informacijnyj prostir Polissia, Chołmszczyny, Pidliaszszia 1917-1944 ta Wołyni 1917-2000 (Pisarze w prasie: ukraińskojęzyczna przestrzeń kulturalno-informacyjna Polesia, Chełmszczyzny i Podlasia 1917-1944 oraz Wołynia 1917-2000, 2010).

Twórczość dla dzieciEdytuj

  • Sztuka teatralna dla dzieci Litajuczyj kazan (Latający baniak, 2003).

NagrodyEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • O. Puchonśka, Tworczist' Ihoria Pawluka: probłematyka ta tropika, Łuck 2010.

Linki zewnętrzneEdytuj