Ikarus 435

model średniopodłogowego autobusu przegubowego

Ikarus 435 – węgierski autobus średniopodłogowy. Autobus w 1998 r. przeszedł modernizację jak i modele 415 i 417.

Ikarus 435
Ilustracja
Ikarus 435 w Budapeszcie (ulica Ferenca Reittera; 2017)
Dane ogólne
Producent

Ikarus

Premiera

1985

Lata produkcji

1985 – 2002

Miejsce produkcji

Węgry Budapeszt

Dane techniczne
Typy nadwozia

Średniopodłogowy autobus przegubowy klasy MEGA

Układ drzwi

2-2-2-0
2-2-2-2

Liczba drzwi

3
4

Wysokość podłogi

760 mm (I drzwi)
760 mm (II drzwi)
760 mm (III drzwi)
930 mm (IV drzwi)

Silniki

MAN D0826LUH10
MAN D0826LUH13
MAN D2866TUH

Moc silników

260 KM
270 KM
310 KM

Skrzynia biegów

ZF 4HP-500
ZF 5HP-500

Liczba przełożeń

4
5

Długość

17850 mm
18000 mm

Szerokość

2500 mm

Wysokość

3000 mm
3040 mm

Masa własna

14200 kg

Masa całkowita

27000 kg
27500 kg

Rozstaw osi

5570 mm
6400 mm

Wnętrze
Liczba miejsc ogółem

183

Liczba miejsc siedzących

43

Informacje dodatkowe
ABS

Niektóre

ASR

N

EBS

N

ESP

N

Klimatyzacja

Niektóre

Portal Komunikacja miejska
Ikarus 435 na ulicach Moskwy. (2004)

W 1987 roku gdy wyprodukowano już pierwszą partię Ikarusów 415 przystąpiono do budowy wersji przegubowej. Zbudowano cztery prototypy różniące się wyposażeniem, które następnie testowano w wielu przedsiębiorstwach komunikacyjnych. Autobus, mimo że posiadał cztery pary dwuskrzydłowych drzwi, nowocześnie wykończone wnętrze i zabierał 183 pasażerów, nie został entuzjastycznie przyjęty, bowiem był dużo bardziej zaawansowany technologicznie niż poprzednik – Ikarus 280, a tym samym droższy. Nie budziło też zaufania umieszczenie silnika – wzorem konstrukcji zachodnich – w tylnej sekcji, umożliwiające obniżenie podłogi o 20 cm.

Zamówienia na autobus spływały nie tylko z polskich miast – głównie z Budapesztu, do którego trafiło 171 sztuk. Łącznie do 2000 roku wyprodukowano ok. 690 egzemplarzy, z czego blisko połowę skompletowano w Moskwie.

Eksploatacja w Polsce Edytuj

Pierwsze seryjnie wyprodukowane Ikarusy 435.05 trafiły do Polski w latach 90.:

W lutym 2009 roku zakończono użytkowanie ostatniego warszawskiego egzemplarza Ikarusa 435, o numerze #7272. W lipcu tego samego roku autobus opuścił teren zajezdni celem kasacji[1].

W lutym 2013 roku[2] poznańskie MPK wycofało z eksploatacji swój egzemplarz Ikarusa 435[3]. Jest on obecnie pojazdem zabytkowym warszawskiego Klubu Miłośników Komunikacji Miejskiej (KMKM).

W styczniu 2016 r. MPK Częstochowa wycofało z ruchu liniowego ostatniego jeżdżącego Ikarusa 435 o numerze #360, w celu zachowania jako egzemplarz zabytkowy.

Pokrewne Edytuj

 
Ikarus 435 (po lewej) i Moskowit-6222 (po prawej). Zdjęcie wykonano w kwietniu 2012 r.

W 2002 roku moskiewskie Zakłady Budowy Maszyn Tuszino zaprezentowały prototypowy model autobusu Moskowit-6222[4], będący niemal identyczną kopią Ikarusa 435 – od oryginału różni się drobnymi szczegółami. W latach 2003 – 2004 wyprodukowano 31 sztuk.

Przypisy Edytuj

  1. Adam G.: Ikarus 435.05 #7272. Fotogaleria Transportowa - Phototrans.eu, 2009-07-24. [dostęp 2021-03-15]. (pol.).
  2. Ikarus 435. Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne w Poznaniu. [dostęp 2021-03-15]. (pol.).
  3. Ikarus 435.05D #1951. Fotogaleria Transportowa - Phototrans.eu. [dostęp 2021-03-15]. (pol.).
  4. Константин Жуков, Роман Агапитов, Премьеры "Мотор Шоу-2002", Омнибус газета о пассажирском транспорте [zarchiwizowane 2015-11-22] (ros.).