Otwórz menu główne

Iwan Komarenko

rosyjski wokalista

ŻyciorysEdytuj

Wczesne lataEdytuj

Mając 14 lat, występował publicznie w miejskim domu kultury na dyskotekach, grając z zespołem „Metronom” pochodzącym z Karagandy. W 1981 wyprowadził się z domu rodzinnego i rozpoczął naukę w Średniej Szkole Muzycznej w Bracku na wydziale instrumentów dętych[1], gdzie ćwiczył grę na trąbce. W wieku 17 lat przeniósł się do Irkucka, gdzie uczył się na wydziale piosenki estradowej[1]. Później wyjechał do Moskwy, gdzie opiekował się przyjaciółką chorującą na stwardnienie rozsiane[2].

W 1991 przyjechał do Polski na pielgrzymkę Jana Pawła II[1]. Po przyjeździe do kraju postanowił w nim zamieszkać, jednak przez brak odpowiedniej wizy musiał wracać do Rosji. Po pewnym czasie wrócił do Polski i zamieszkał w podwarszawskich Laskach, gdzie – w zamian za jedzenie i ubranie – opiekował się niewidomymi osobami w zakładzie dla niewidomych. Z powodu wizy ponownie musiał wracać do Rosji, gdzie rozpoczął naukę w szkole wieczorowej w Irkucku. Później znów przeprowadził się do Polski, gdzie przez rok uczęszczał do szkoły języka polskiego dla cudzoziemców we Wrocławiu. Po jej ukończeniu podjął studia na Wydziale Filologii Języka Polskiego Uniwersytetu Warszawskiego[1]. Na piątym roku studiów postanowił powrócić do śpiewania, równolegle rozpoczął naukę w trzyletnim studium muzycznym na wydziale piosenki estradowej[1].

Kariera muzycznaEdytuj

Działalność z zespołem Ivan i DelfinEdytuj

W 2002 dołączył do zespołu Ivan i Delfin, którego został wokalistą. W 2005 z piosenką „Czarna dziewczyna” reprezentowali Polskę w 50. Konkursie Piosenki Eurowizji w Kijowie. W maju wystąpili w półfinale konkursu i zajęli 11. miejsce, przez co nie zakwalifikowali się do finału. Do awansu zabrakło mu czterech punktów.

Z zespołem wydał dwa albumy studyjne: Czarne oczy (2005) i Dwa żywioły (2006). W lutym 2007 odszedł z zespołu, chcąc skupić się na karierze solowej.

Działalność solowaEdytuj

W 2003 zajął drugie miejsce w konkursie „Drzwi do kariery” organizowanym przez Michała Wiśniewskiego w ramach programu TVN Jestem jaki jestem.

W 2009 wystąpił na XLVI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W 2010 wydał pierwszy, solowy album studyjny, zatytułowany Tango Saute.

W 2013 wspólnie z kanadyjską fotografką Maggie Habiedą zorganizował międzynarodowy koncert Colours of Love w Toronto, wspierany przez Konsula Generalnego RP Grzegorza Morawskiego oraz kanadyjskiego Ministra Multikulturalizmu Tima Uppala. Przedsięwzięcie zostało nagrodzone listem gratulacyjnym od premiera Kanady, Stephena Harpera. W 2014 wydał drugi solowy album studyjny pt. Sens życia.

W 2015 wspólnie z zespołem No Logo nagrał utwór „I chociaż ptaki odleciały” na rzecz pojednania narodów Europy, Ukrainy i Rosji. Do piosenki został zrealizowany teledysk, który nakręcono w Berlinie, Kijowie, Moskwie, Warszawie oraz w Sejnach. W 2016 zaprezentował piosenkę „That’s What Papa Said” (polskojęzyczna wersja utworu – „Tak mówił Papież”), którą nagrał we współpracy z dziećmi z Afryki. Utwór dedykowany jest papieżowi Janowi Pawłowi II oraz Nelsonowi Mandeli. W tym samym roku wystąpił z afrykańskimi dziećmi na Światowych Dniach Młodzieży w Krakowie.

Pozostałe przedsięwzięciaEdytuj

Przez kilka lat uczył się tańca nowoczesnego[1].

Wcielał się w postać Saszy Maksymowicza w serialu TVP2 M jak miłość (2004–2005)[1].

Był finalistą piątej edycji programu rozrywkowego TVN Taniec z gwiazdami (2007)[1] i zwyciężył w pierwszej edycji programu Polsatu Tylko nas dwoje (2010), partnerując prezenterce pogody Paulinie Sykut. W nagrodę otrzymali m.in. medal od Artura Partyki i wycieczkę do Ameryki Południowej.

Życie prywatneEdytuj

Urodził się w miejscowości Niżnia-Ilimsk, jest pierwszym synem pół Rosjanki i pół Koreanki (Galiny Stiepanowej) oraz Gruzina. W dzieciństwie, z powodu konfliktu rodziców, wyprowadził się z matką do Rudnogorska[1], gdzie mieszkali jego dziadkowie. Ma przyrodniego brata Siergieja z drugiego małżeństwa matki, które również zakończyło się rozwodem.

W wieku ośmiu lat trafił do szpitala, z powodu wyziębienia organizmu, po wpadnięciu do studzienki kanalizacyjnej.

Na początku 2010 otrzymał polskie obywatelstwo.

DyskografiaEdytuj

Albumy studyjneEdytuj

SoloweEdytuj

Wydane z Ivan i DelfinEdytuj

FilmografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i Taniec z gwiazdami V – Para III: Ivan i Blanka (pol.). tanieczgwiazdami.onet.pl. [dostęp 2019-04-16].
  2. "Rosji się boję. Warszawę kocham". Poznajcie prawdziwą historię Ivana Komarenko (pol.). metrowarszawa.gazeta.pl. [dostęp 2019-04-16].

Linki zewnętrzneEdytuj