Józef Benedykt Tyszkiewicz

Józef Benedykt Tyszkiewicz herbu Leliwa (ur. ok. 1694 – zm. we wrześniu 1754) – starosta generalny żmudzki od 1742, kasztelan żmudzki 1737-1742, pisarz wielki litewski 1730-1737, marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego w 1737 roku.

Józef Benedykt Tyszkiewicz
Ilustracja
Herb
Leliwa
Rodzina Tyszkiewiczowie herbu Leliwa
Data urodzenia ok. 1694
Data śmierci 1754
Ojciec Kazimierz Tyszkiewicz
Matka Anna ks. Ogińska
Żona

Teresa Niemirowicz-Szczytt

Dzieci

Krzysztof Tyszkiewicz
Kazimierz Tyszkiewicz
Anna Kociełłowa
Jan Tyszkiewicz

Odznaczenia
Order Orła Białego

W 1746 odznaczony Orderem Orła Białego.

Syn Kazimierza (zm. 1701), dworzanina pokojów królewskich, i Anny ks. Ogińskiej (córki Jana Jacka Ogińskiego, hetmana polnego litewskiego). Matka Józefa dożyła 106 lat, zmarła w 1752 roku.

Wnuk Jerzego Tyszkiewicza, ciwuna wileńskiego. Brat Jerzego Tadeusza, pisarza wielkiego litewskiego.

Poślubił (przed 1722) Teresę Niemirowicz-Szczytt h. Jastrzębiec, córkę kasztelana smoleńskiego Krzysztofa Benedykta i jego trzeciej żony Anny z Kieżgajło-Zawiszów I voto za Czerniewskim II voto za Piotrem Stanisławem hr. Tarnowskim, starostą krzepickim. Teresa była siostrą kasztelana mścisławskiego Józefa i Jana Krzysztofa ożenionego z Ludwiką, córką Michała Kazimierza Paca[1].

Z Teresą Niemirowicz-Szczyttówną miał czworo dzieci: Krzysztofa, Jana, Annę za Tadeuszem Kociełłem i Kazimierza[2].

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. A. Haratym, Szczytt Niemirowicz Józef w: Polski Słownik Biograficzny, Zeszyt 195, 2011, s. 260-261
  2. Niemirowiczowie-Szczyttowie h. Jastrzębiec [w:] T.Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik IV, Poznań 1882, s. 363-364

BibliografiaEdytuj

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008.

PrzypisyEdytuj