Otwórz menu główne

Józef Kochman

polski fitopatolog, mikolog, prof. SGGW

Józef Kochman (ur. 14 grudnia 1903 w Soninie koło Łańcuta - zm. 21 lipca 1995 w Warszawie) – polski fitopatolog, mykolog, od 1946 prof. SGGW, od 1954 członek korespondent, od 1966 członek rzeczywisty PAN[1].

Józef Kochman
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1903
Sonina
Data i miejsce śmierci 21 lipca 1995
Warszawa
Zawód, zajęcie fitopatolog, mykolog
Tytuł naukowy prof. dr hab.
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

ŻyciorysEdytuj

W 1928 ukończył czteroletnie studia na Uniwersytecie Jagiellońskim, a następnie wyjechał do Puław, gdzie przez trzy lata był asystentem prof. Wincentego Siemaszki w Państwowym Instytucie Naukowym Gospodarstwa Wiejskiego. W 1931 przedstawił na macierzystej uczelni pracę doktorską i przeniósł się do Warszawy, gdzie prof. Siemaszko kierował Zakładem Fitopatologii w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW). Do wybuchu II wojny światowej Józef Kochman był starszym asystentem, podczas wojny był nauczycielem w Miejskiej Szkole Ogrodniczej, a także wykładał na tajnych kompletach SGGW. Po zakończeniu działań wojennych zastąpił zmarłego w 1943 profesora Wincentego Siemaszkę i objął kierownictwo Zakładu Fitopatologii. Pod koniec 1945 przedstawił pracę habilitacyjną, a rok później uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego. W 1957 został profesorem zwyczajnym, pełnił funkcję dziekana Wydziału Ogrodniczego, a następnie był prorektorem SGGW, został również uhonorowany tytułem doktora honoris causa. Mimo iż w 1974 przeszedł na emeryturę pozostał czynny zawodowo, był honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa w 1981 otrzymał honorowe członkostwo Polskiego Towarzystwa Fitopatologicznego. Profesor Kochman zmarł 21 lipca 1995 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu służewskim.

Dorobek naukowyEdytuj

Józef Kochman pozostawił po sobie ok. 150 prac naukowych, felietonów i materiałów wykładowych, ponad 50 prac poświęcił morfologii, epidemiologii oraz sposobom zwalczania wirusów i grzybów atakujących rośliny ogrodnicze, ozdobne i rolnicze. Wśród publikacji znajduje się opublikowana w 1936 monografia polskich grzybów głowniowych, stworzył dwie publikacje wydane w ramach serii "Flora polska" ("Peronosporales" w 1970 i "Ustilaginales" w 1973) oraz był autorem podręczników akademickich ("Fitopatologia" i "Mykologia dla fitopatologów").

CzłonkostwoEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj