Otwórz menu główne

Sonina

wieś w województwie podkarpackim

Soninawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie łańcuckim, w gminie Łańcut[3][4].

Sonina
Stary kościółek
Stary kościółek
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat łańcucki
Gmina Łańcut
Liczba ludności (2017) 3065[1]
Strefa numeracyjna 17
Kod pocztowy 37-100[2]
Tablice rejestracyjne RLA
SIMC 0655209
Położenie na mapie gminy wiejskiej Łańcut
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Łańcut
Sonina
Sonina
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Sonina
Sonina
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Sonina
Sonina
Położenie na mapie powiatu łańcuckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu łańcuckiego
Sonina
Sonina
Ziemia50°03′44″N 22°16′12″E/50,062222 22,270000

W miejscowości znajduje się rzymskokatolicka parafia św. Jana Chrzciciela należąca do dekanatu Łańcut I[5].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.

Spis treści

Części wsiEdytuj

Integralne części wsi Sonina[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0655215 Barania Góra część wsi
0655221 Budy część wsi
0655238 Świński Ogon część wsi
0655244 Zagumnie część wsi

HistoriaEdytuj

Wieś lokowana na surowym korzeniu, na co wskazuje karczunkowy charakter osadnictwa, gdzie zwarte obszary leśne na tym terenie ciągnęły się od Łańcuta aż po Handzlową, lokowaną w roku 1381[6][7]. Sonina jako niemiecka kolonia Schönewald, Schonerwald, podobnie jak sąsiednie wsie z końcówkami na -hau/how oznaczające w języku niemieckim porębę np. pobliska; Markowa (Markenhow), Albigowa (Helwygheshow), Hanselshow oraz Husów (zob. Głuchoniemcy)[8]. W 1450 roku właścicielem był Jan z Pilczy syn Elżbiety Granowskiej trzeciej żony Władysława Jagiełły[9].

W 1887 cesarz Franciszek Józef I udzielił "z prywatnej swej szkatuły" gminie Sonina zapomogi w wysokości 100 zł na budowę szkoły.[10]

We wsi znajduje się kościół pw. św. Jana Chrzciciela wzniesiony zapewne ok. poł. XVII w. (wg tradycji jeszcze w XVI w.). Wielokrotnie restaurowany i przebudowywany. Podczas remontu w latach 1892-1893 m.in. dobudowano nową zakrystię i kaplicę. W latach 1922-1923 wzniesiono nową wieżę na miejscu starej. Wokół kościoła pozostałości obwarowań ziemnych na nieregularnym planie. Kościół w Soninie jest przykładem sakralnego budownictwa drewnianego, opartego na tradycjach gotyckich. W 1991 r. został oddany do użytku nowy kościół parafialny pod tym samym wezwaniem, a stary pełni funkcję kościoła filialnego[11].

W Soninie rozgrywa swoje mecze klub LKS Sawa Sonina, założony w 1946.

Ludzie związani z SoninąEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Strona gminy, demografia
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Dekanat na stronie diecezji.
  6. Janusz Kurtyka, Południowy odcinek granicy polsko-ruskiej we wczesnym średniowieczu przed 1340, Rzeszów 1996, s. 188.
  7. W. Blajer, Uwagi o stanie badań nad enklawami, Rzeszów, 2007, s. 77.
  8. Józef Półćwiartek, Wieś Markowa w okresie systemu pańszczyźnianego, [w:] Z dziejów wsi Markowa, Rzeszów 1993, s. 16.
  9. Akta Grodzkie i Ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z Archiwów tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wydane staraniem Galicyjskiego Wydziału Krajowego, 1888 rok, Tom 13, Termini terrestres Przeworscenses 1450.
  10. Gazeta Narodowa 1887 nr 29.
  11. Parafia na stronie gmminy.

Linki zewnętrzneEdytuj