Otwórz menu główne

Józef Lubomirski (1785–1870)

Józef Lubomirski herbu Szreniawa bez Krzyża (ur. 26 września 1785, zm. w lipcu 1870 w Paryżu[1]) – tajny radca, senator kasztelan Królestwa Polskiego w latach 1825–1831, członek sejmu w latach 1830–1831, właściciel dóbr Dubno i Niewirkowa.

Józef Lubomirski
Herb
Szreniawa bez Krzyża
Rodzina Lubomirscy
Data urodzenia 26 września 1785
Data i miejsce śmierci lipiec 1870
Paryż
Ojciec Michał Lubomirski
Matka Magdalena Raczyńska
Żona

Dorota Stecka-Olechnowicz

Dzieci

Marceli Lubomirski

Był synem Michała Lubomirskiego i Magdaleny Raczyńskiej. 21 listopada1808 w Międzyrzecu Koreckim poślubił Dorotę Stecką córkę Jana Kazimierza Steckiego chorążego wielkiego koronnego. Z tego małżeństwa na świat przyszedł jedyny syn Marceli. Po upadku powstania listopadowego Józef z rodziną znalazł się na emigracji w Paryżu, gdzie zmarł i został pochowany u boku żony i syna na cmentarzu Père-Lachaise.

PrzypisyEdytuj