Otwórz menu główne

Józef Marcinkiewicz (ur. 20 maja 1898, zm. ?) – oficer Wojska Polskiego II RP i ludowego Wojska Polskiego.

Józef Marcinkiewicz
podpułkownik podpułkownik
Data urodzenia 20 maja 1898
Data śmierci ?
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie,
Orzeł LWP.jpg ludowe Wojsko Polskie
Jednostki 59 Pułk Piechoty Wielkopolskiej,
85 Pułk Strzelców Wileńskich
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 20 maja 1898. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[1][2][3]. W latach 20. był przydzielony do 59 pułku piechoty w garnizonie Inowrocław[4][5][6]. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931[7]. W 1932 był oficerem 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce[8].

Po wybuchu II wojny światowej został oficerem Ludowego Wojska Polskiego. Awansowany do stopnia podpułkownika[potrzebny przypis]. 13 maja 1951 został aresztowany przez Główny Zarząd Informacji. Należał do kilkudziesięciu oficerów fałszywie oskarżonych o stworzenie i działalność w organizacji dywersyjno-szpiegowskiej w ludowym Wojsku Polskim, a wytoczony mu proces polityczny związany był z głośną sprawą gen. Tatara. Po ciężkim śledztwie 23 lutego 1952 skazany na 12 lat więzienia. W 1956 został zrehabilitowany[9].

Odznaczenia i orderyEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj