Józef Ryszkiewicz (syn)

polski malarz 1888-1942

Józef Ryszkiewicz ps. „Świrysz” (ur. 15 maja 1888 w Warszawie, zginął w 1942) – rotmistrz Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, polski malarz batalista.

Józef Ryszkiewicz
„Świrysz”
rotmistrz rotmistrz
Data i miejsce urodzenia 15 maja 1888
Warszawa
Data śmierci 1942
Przebieg służby
Lata służby 1914-1925
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki Ministerstwo Spraw Wojskowych
Stanowiska adiutant osobisty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, trzykrotnie) Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Pamiątkowy 70-lecia Powstania Styczniowego Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Korony Rumunii Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)
"Józef Piłsudski jako siewca" - Józef "Świrysz" Ryszkiewicz, ok. 1939 r.

ŻyciorysEdytuj

Był synem artysty malarza Józefa Ryszkiewicza, ojciec nauczył go sztuki malarskiej.

Do Legionów Polskich wstąpił 3 września 1914 i został przydzielony do IV plutonu 2 szwadronu ułanów. 10 listopada 1914 podczas patrolu pod Zieloną koło Pasiecznej został ciężko ranny w pierś i rękę. Od śmierci z wykrwawienia i obrażeń uratowała go ranna w nogę klacz Vera, która przeprawiła się z rannym przez rwącą górską rzekę i wróciła do obozowiska Legionistów. Po długiej kuracji Józef Ryszkiewicz powrócił do zdrowia, ale pozostał mu niedowład ręki więc nie powrócił na front, ale został skierowany do placówki w Piotrkowie Trybunalskim, gdzie był oficerem werbunkowym w służbie Naczelnego Komitetu Narodowego. 12 września 1916 roku został mianowany chorążym w kawalerii[1]. Od sierpnia 1917 był zaszeregowany do Głównego Urzędu Zaciągowego w Warszawie, a od listopada tego roku do Krajowego Inspektoratu Zaciągu.

Od listopada 1918 roku do 30 czerwca 1922 roku był adiutantem osobistym gen. Kazimierza Sosnkowskiego, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk Szwoleżerów Rokitniańskich. Za ten okres służby generał Sosnkowski złożył mu podziękowania, opublikowane na łamach „Polski Zbrojnej”[2]. 27 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu rotmistrza, w kawalerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich[3]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 77. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 roku – kawalerii)[4]. Z dniem 1 lipca 1922 roku, na własną prośbę motywowaną złym stanem zdrowia, został przeniesiony w stan nieczynny na okres trzech lat[5][6][7]. W 1925 roku został przeniesiony do rezerwy. Został wiceprezesem Związku Oficerów Rezerwy RP i Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny.

W 1925 zachęcony przez ojca wstąpił do ugrupowania artystów plastyków Zespół. Tworzył głównie sceny batalistyczne, wystawiał w Zachęcie, uczestniczył w zorganizowanej tam wystawie „Łowiectwo w Sztuce Polskiej”. W 1939 był jednym z wystawiających na Wystawie Polskiego Malarstwa Batalistycznego w Instytucie Propagandy Sztuki.

Zginął w 1942.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Lista starszeństwa 1917 ↓, s. 44.
  2. Rotmistrz J. Ryszkiewicz. „Polska Zbrojna”. 175, s. 3, 1922-07-02. Warszawa. 
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 33 z 1 września 1920 roku, s. 797.
  4. Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 160.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 23 z 29 lipca 1922 roku, s. 566.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 678.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 601.
  8. M.P. z 1929 r. nr 274, poz. 630.
  9. M.P. z 1934 r. nr 6, poz. 12.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 29 z 23 lipca 1921 roku, s. 1205.
  11. a b c d e Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest?. Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 643.

BibliografiaEdytuj