Jacques Ochs

belgijski artysta i szermierz

Jacques Martin Ochs (ur. 18 lutego 1883 w Nicei, zm. 3 kwietnia 1971 w Liège) – belgijski rysownik, karykaturzysta, szermierz, złoty medalista podczas Letnich Igrzysk Olimpijskich w 1912 r. w Sztokholmie[1][2].

Jacques Ochs
Jacques Martin Ochs
Ilustracja
Belgijska drużyna olimpijska z 1912 r.
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1883
Nicea Francja
Data i miejsce śmierci 3 kwietnia 1971
Liège Francja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Belgia
Igrzyska olimpijskie
złoto Sztokholm 1912 szermierka
(szpada – drużynowo)

BiografiaEdytuj

Jacques Ochs urodził się w Nicei w 1883 r. W 1893 r. razem z rodziną wyemigrował do Liège w Belgii, gdzie ukończył Académie Royale des Beaux-Arts w 1903 r. i kontynuował naukę w Académie Julian w Paryżu do 1905 r.[3]

W 1912 r. brał udział w letnich igrzyskach olimpijskich w Sztokholmie jako reprezentant Belgii. Zdobył złoty medal w drużynie z Paulem Anspachem, Victorem Willemsem, Robertem Hennetem, Fernandem de Montignym, Robertem Hennetem, Gastonem Salmonem i François Romem[1][4][5][6].

W czasie I wojny światowej zgłosił się na ochotnika do wojska. Służył w belgijskich siłach powietrznych, gdzie spotkał swojego kolegę z drużyny szermierczej Victora Boina. Razem przeprowadzili zwiad powietrzny, a także zbombardowali okręt podwodny wroga[7]. W 1920 r. objął posadę nauczyciela malarstwa w Królewskiej Akademii Sztuki w Liège, w 1934 r. został kuratorem miejskiego Musée des Beaux Arts[8]. Ochs był utalentowanym artystą i karykaturzystą, publikował swoje prace w różnych gazetach, w tym we francuskim dzienniku „Le Figaro” i czasopiśmie satyrycznym wydawanym w Brukseli „Pourquoi Pas?”. Na początku kwietnia 1938 r. „Pourquoi Pas?” zamieścił na swojej okładce karykaturę Oscha przedstawiającą Hitlera ze swastyką na głowie i berłem w postaci bezgłowego Żyda. Artysta został aresztowany w akademii w Liège 17 listopada 1940 r. Miesiąc później, 17 grudnia, został uwięziony w obozie Breendonk na południu Antwerpii[3].

Ochs wykorzystał karykaturę do udokumentowania tamtejszego życia, rysując na papierze portrety współwięźniów. Komendant obozu, Philip Schmitt, polecił mu wykonać rysunki obozu i więźniów. W lutym 1942 r. udało mu się uciec z obozu dzięki pomocy flamandzkiego esesmana, który również pomógł przemycić część rysunków, które Ochs wykonał dla komendanta Schmitta. Po pewnym czasie został ponownie internowany wraz z siostrą w obozie w Mechelen. Został wyzwolony z obozu przez siły brytyjskie[3].

W 1947 r. Ochs opublikował rysunki wykonane w obozie w książce Breendonck – Bagnards et Bourreaux. Po wojnie Jacques Ochs wrócił do pracy jako wykładowca w Académie Royale des Beaux-Arts i nadal malował i rysował. W 1948 r. został członkiem Académie Royale des Sciences, des Lettres et des Arts de Belgique oraz członkiem Commission d'Achat des Musées Royaux d'Art Moderne. Brał udział w wielu wystawach, między innymi w „Cercle des Beaux-Arts”, zorganizowano też dla niego wystawę retrospektywną. Ochs otrzymał wiele nagród w uznaniu swoich talentów artystycznych, w tym złoty medal na drugim Biennale w Menton (Médaille d'or de la deuxième Biennale de Menton) w 1953 r. oraz złoty medal za sztukę, naukę i literaturę w Paryżu (Médaille d'or des Arts, Sciences et Lettres) w 1959 r. Zmarł w Liège w 1971 r.[3]

Wiele jego rysunków z Malines zostało przekazanych do kolekcji sztuki Beit Lohamei Haghetaot przez Irène Awret, która była z nim internowana w tym obozie[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jacques Ochs (ang.). Sports Reference LLC.. [dostęp 2020-11-11].
  2. Jacques Ochs (ang.). The British Museum. [dostęp 2020-11-14].
  3. a b c d e Pnina Rosenberg: Jacques Ochs (ang.). Art.Holocaust-Education.net. [dostęp 2020-11-14].
  4. Jacques Ochs (ang.). Olympic.org. [dostęp 2020-11-11].
  5. Jacques Ochs (ang.). Olympedia.org. [dostęp 2020-11-11].
  6. Jacques Ochs (ang.). OlympianDatabase.com. [dostęp 2020-11-11].
  7. Philip Barker: Victor Boin, first athlete to take the Olympic Oath, perhaps Belgium's best ever (ang.). Insidethegames.biz. [dostęp 2020-11-14].
  8. Jacques Ochs (ang.). askART.com. [dostęp 2020-11-14].