Jamie Hampton

Jamie Hampton (ur. 8 stycznia 1990 we Frankfurcie nad Menem) – amerykańska tenisistka.

Jamie Hampton
Ilustracja
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 8 stycznia 1990
Frankfurt nad Menem
Wzrost 173 cm
Masa ciała 68 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny wrzesień 2009
Zakończenie kariery maj 2020
Trener Jason Parker
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 24 (29 lipca 2013)
Australian Open 3R (2013)
Roland Garros 4R (2013)
Wimbledon 2R (2012)
US Open 3R (2013)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 5 ITF
Najwyżej w rankingu 74 (21 maja 2012)
US Open 2R (2010)

Kariera tenisowaEdytuj

Urodziła się i w początkowych latach życia mieszkała w Niemczech, gdzie stacjonował jej ojciec – amerykański żołnierz. Tenisistka do trzynastego roku życia mieszkała w Enterprise w Alabamie, po czym przeniosła się do Auburn. W trakcie nauki na Auburn High School dwukrotnie zwyciężyła w deblowych zawodach dziewczyn do lat osiemnastu, amerykańskiej organizacji tenisowej (USTA), dzięki czemu dostała dziką kartę do głównego turnieju deblowego w US Open. Status zawodowej tenisistki posiadała od września 2009 roku, a jej debiut w turnieju wielkoszlemowym w grze singlowej miał miejsce w 2010 roku w US Open.

Swój najwyższy singlowy ranking WTA Tour osiągnęła w lipcu 2013 i było to miejsce 24.

Tenisistka zanotowała pięć wygranych turniejów singlowych i pięć deblowych rangi ITF. Osiągnęła także jeden finał zawodów singlowych i jeden finał zawodów deblowych cyklu WTA Tour.

W sezonie 2011 razem z Aną Tatiszwili osiągnęły finał zawodów deblowych w Québecu. W meczu mistrzowskim uległy Raquel Kops-Jones i Abigail Spears 1:6, 6:3, 6–10.

W czerwcu 2013 zanotowała finał gry pojedynczej w turnieju rangi WTA Premier w Eastbourne. W ostatnim spotkaniu Amerykanka przegrała 2:6, 1:6 z Jeleną Wiesniną.

W 2014 dotarła do półfinału w Auckland, w którym miała zmierzyć się z Venus Williams, jednak na skutek kontuzji oddała mecz walkowerem. W ciągu następnych osiemnastu miesięcy przeszła sześć operacji[1].

W 2020 roku poinformowała o zakończeniu kariery zawodowej[2].

Finały turniejów WTAEdytuj

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
2009

2020
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA 125K series (2012–2020)

Gra pojedyncza 1 (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 22 czerwca 2013 Eastbourne Trawiasta   Jelena Wiesnina 2:6, 1:6

Gra podwójna 1 (0–1)Edytuj

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 18 września 2011 Québec Dywanowa (hala)   Ana Tatiszwili   Raquel Kops-Jones
  Abigail Spears
1:6, 6:3, 6–10

Wygrane turnieje rangi ITFEdytuj

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedynczaEdytuj

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 18/10/2009   Cleveland ITF 10 000 ziemna   Kyle McPhillips 6:4, 6:1
2. 18/04/2010   Osprey ITF 25 000 ziemna   Florencia Molinero 6:1, 6:3
3. 27/06/2010   Boston ITF 50 000 twarda   Madison Brengle 6:2, 6:1
4. 11/07/2010   Grapevine ITF 50 000 twarda   Kurumi Nara 6:3, 6:4
5. 19/09/2010   Redding ITF 25 000 twarda   Jelena Pandžić 3:6, 6:1, 6:4

PrzypisyEdytuj

  1. Jamie Hampton: It’s Definitely Not Over (ang.). wtatennis.com. [dostęp 21 lutego 2019].
  2. Wozniacki, Sharapova & the WTA stars who have retired in 2020 (ang.). wtatennis.com, 2020-11-01. [dostęp 1 listopada 2020].

BibliografiaEdytuj