Otwórz menu główne

Jan Franciszek Fibak (ur. 19 czerwca 1924 w Poznaniu, zm. 14 lipca 2000 w Poznaniu) – polski lekarz medycyny, chirurg traumatolog.

Jan Fibak
Jan Franciszek Fibak
Data i miejsce urodzenia 19 czerwca 1924
Poznań
Data i miejsce śmierci 14 lipca 2000
Poznań
Miejsce spoczynku Cmentarz parafialny św. Jana Vianneya w Poznaniu
Zawód, zajęcie lekarz
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Uczelnia * Akademia Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu,
* Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
Małżeństwo Joanna Fibak
Dzieci Barbara Fibak
Wojciech Fibak
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka Honorowa Miasta Poznania

ŻyciorysEdytuj

Był synem poznańskiego architekta Józefa Fibaka. W czasie II wojny światowej walczył jako żołnierz w szeregach Autonomicznej Organizacji AK Polska Niepodległa. W 1949 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego. Od 1948 roku pracował jako asystent w Zakładzie Histologii na Uniwersytecie Poznańskim. Od 1950 roku był asystentem profesora Romana Drewsa w II Klinice Chirurgii Akademii Medycznej w Poznaniu[1]. W latach 1965-1994 był ordynatorem Oddziału Chirurgicznego Szpitala im. Franciszka Raszei w Poznaniu. Łączył pracę zawodową lekarza z działalnością naukową i dydaktyczną. Jako wykładowca akademicki związany był z poznańskimi uczelniami wyższymi: Akademią Medyczną im. Karola Marcinkowskiego (1950-1994) i Akademią Wychowania Fizycznego im. Eugeniusza Piaseckiego (1957-1974). Był kierownikiem Zakładu Kontroli Lekarskiej i Traumatologii Sportu AWF w Poznaniu[2], a także w latach 1965–1968 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Wychowania Fizycznego AWF im. Eugeniusza Piaseckiego w Poznaniu.

W 1951 roku doktoryzował się, w 1964 roku habilitował się i otrzymał stanowisko docenta, w 1979 roku otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1990 roku tytuł profesora zwyczajnego. Jego dorobek naukowy obejmował około 250 publikacji, z których najbardziej znaną jest podręcznik Chirurgia.

Interesował się tenisem. Pasję do tego sportu zaszczepił u syna Wojciecha, który w późniejszym czasie został zawodowym sportowcem w tej dyscyplinie. W 1977 roku zainicjował w poznańskim AZS doroczny turniej tenisowy o Grand Prix.

Odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką Honorową Miasta Poznania, Odznaką za zasługi dla województwa poznańskiego[3].

Pochowany na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu.

PrzypisyEdytuj

  1. Wojciech Burchardt: Wspomnienie o profesorze Janie Fibaku (pol.). welcometo.poznan.pl. [dostęp 2013-08-23].
  2. Henryk Kuński: Okres umacniania medycyny sportowej jako dziedziny interdyscyplinarnej (1961–1974) (pol.). W: Dzieje medycyny sportowej w Polsce. Tom II (1951-2000) [on-line]. ptms.org.pl, 2009. s. 53.
  3. Zmarł prof. Jan Fibak (pol.). mp.pl. [dostęp 2013-08-23].

BibliografiaEdytuj

  • Henryk Kuński. Dzieje medycyny sportowej w Polsce. Tom II (1951-2000), s. 168-169, Łódź 2009. ​ISBN 978-83-906715-6-7