Jan Gawroński (dyplomata)

Jan Gawroński (ur. 25 stycznia 1892 w Warszawie, zm. 26 stycznia 1983 w Rzymie) – polski pisarz, dyplomata II Rzeczypospolitej.

Jan Gawroński
Data i miejsce urodzenia

25 stycznia 1892
Warszawa

Data i miejsce śmierci

26 stycznia 1983
Rzym

Chargé d’affaires/Poseł RP w Austrii
Okres

od 1 października 1933
do 24 marca 1938

Poprzednik

Michał Mościcki

Następca

likwidacji placówki

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Komandor Orderu Korony Rumunii
Grób dyplomaty Jana Gawrońskiego na cmentarzu Powązkowskim

ŻyciorysEdytuj

Syn Stanisława i Heleny z Lubomirskich. Od 1919 pracował w służbie dyplomatycznej RP, kolejno w Szwajcarii, Niemczech, Holandii, Turcji i Austrii. od 1929 do 1932 był radcą Poselstwa RP w Ankarze, następnie przez rok pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Od 1933 był radcą w Ambasadzie RP w Wiedniu, a w 1934 objął funkcję ambasadora w Wiedniu i pełnił ją do 1938. Po utracie niezawisłości przez Austrię (anschluss) odwołany do Warszawy. Tam zastał go napad hitlerowski. Jesienią 1939 przedostał się z rodziną do Włoch. W okresie II wojny światowej utrzymywał poprawne stosunki z faszystami włoskimi, traktując ich jako przeciwwagę dla narodowego socjalizmu, a w ostateczności jako integralną część koalicji antyhitlerowskiej.

Po wojnie pozostał na emigracji we Włoszech. Opublikował kilka książek wspomnieniowych i podróżniczych[1][2]. Zgodnie ze swoją ostatnią wolą spoczął w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 6-2-11)[3].

Życie prywatneEdytuj

Wiosną 1925 poślubił Lucianę Frassati – córkę założyciela gazety La Stampa i siostrę późniejszego błogosławionego Piera Giorgio Frassatiego. Sześcioro dzieci: Jaś, Alfredo, Wanda, Giovanna, Maria Grazia, Nella.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

KsiążkiEdytuj

  • Dyplomatyczne wagary (1965)
  • Moja misja w Wiedniu: 1932–1938 (1965)
  • Wzdłuż mojej drogi: sylwetki i wspomnienia (1968)
  • Do źródła muz: greckie wrażenia dyletanta (1970)
  • Drogi prowadzą do Rzymu: wspomnienia i refleksje (1972)
  • Gdzie wzrok nie sięga…: refleksje z wędrówki po Jonii (1973)

PrzypisyEdytuj

  1. Referat o zagadnieniu PROMETEJSKIM – 12 lutego 1940 (cz. II) (pol.). Stowarzyszenie Dom Kaukaski w Polsce, 5 września 2009. [dostęp 2010-01-01].
  2. Jarosław Mikołajewski, Z dyplomaty pisarz, Gazeta Wyborcza, 25 stycznia 2013
  3. Dane w serwisie Sejm Wielki
  4. M.P. z 1933 r. nr 259, poz. 277 „za zasługi na polu pracy państwowej w dziale służby zagranicznej”.
  5. a b Rocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1933 r.. Warszawa: Klub Urzędników Polskiej Służby Zagranicznej, 1933, s. 28. [dostęp 2020-10-29].