Otwórz menu główne
Blason comte fr LaMarche.svg
Blason comte fr Vendome.png

Jan de Burbon-La Marchel (Jan I, hrabia La Marchel, John VII, hrabia de Vendôme), (ur. 1344, zm. 11 czerwca 1393 w Vendôme) – drugi syn Jakuba I, hrabiego La Marchel, i jego żony – Joanny de Châtillon.

Jako młody człowiek trafił do niewoli po bitwie pod Poitiers, ale został wypuszczony. W 1362 po śmierci jego ojca i kilka dni później – starszego brata Piotr II, na skutek ran odniesionych przez nich w bitwie pod Brignais, Jan odziedziczył hrabstwo La Marche. 28 września 1364 poślubił Katarzynę de Vendôme, hrabinę Vendôme (zm. 1412) – córkę hrabiego Jana VI. Z Katarzyną miał 7 dzieci:

ŻycieEdytuj

Jan wziął aktywny udział w wojnie stuletniej i został mianowany gubernatorem Limousin po tym, jak odbił te ziemie z rąk Anglików. W 1366 Jan dołączył do Bertranda du Guesclin w jego kampanii kastylijskiej. W 1374 jego zięć - Bouchard VII, hrabia Vendôme zmarł i Jan został hrabią Vendôme i Castres, na podstawie praw swojej żony. W 1382 dołączył do kampanii flandryjskiej króla Karola VI Szalonego, który był jego kuzynem. Brał w kulminacyjnej bitwie pod Roosebeke, a w 1392 walczył jeszcze w Bretanii.


Poprzednik
Piotr II
Hrabia La Marche
1362-1393
Następca
Jakub II
Poprzednik
Bouchard VII
Hrabia Vendome (z Katarzyną)
1374-1393
Następca
Ludwik I z Katarzyną
Poprzednik
Bouchard VII
Hrabia Castres (Z Katarzyną)
1374-1393
Następca
Jakub II z Katarzyną