Otwórz menu główne

Jan Jerzy Grabowski

generał polski
Ten artykuł dotyczy generała. Zobacz też: Jan Grabowski.

Jan Jerzy Grabowski herbu Oksza[1] (ur. ? na Litwie, zm. 1789) – generał lejtnant wojsk armii koronnej, generalny inspektor jazdy litewskiej, marszałek utworzonej w 1767 dysydenckiej konfederacji słuckiej.

Jan Grabowski
Jan Jerzy
Herb
Oksza
generał lejtnant
Miejsce urodzenia Litwa
Data śmierci 1789
Przebieg służby
Siły zbrojne armia koronna
Jednostki 1 Dywizja Litewska
Stanowiska dowódca dywizji
Odznaczenia
Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z rodziny szlacheckiej, od wieków związanej z kościołem ewangelicko reformowanym. Miał dwóch braci generałów: Michała Grzegorza Grabowskiego i Pawła Grabowskiego.

Z pierwszej żony i współwyznawczyni Joanny Gruszczyńskiej miał dwóch synów: Pawła Jerzego generała i Jerzego generalnego inspektora wojsk litewskich. W 1769 roku poślubił Elżbietę Szydłowską. Większość dzieci z tego związku była naprawdę dziećmi króla Stanisława Augusta Poniatowskiego i była wychowywana na katolików. Jednym z nich był Stanisław Grabowski.

Od wczesnej młodości służył w wojsku litewskim, doszedł do stanowiska pułkownika regimentu konnego gwardii. W 1782 uzyskał patent generała lejtnanta jako dowódca 1 Dywizji Litewskiej, jednocześnie szef swojego regimentu. W 1784 był jedynym posłem dysydenckim w Polsce, ale żadnej roli nie odegrał. Wbrew nadziejom dysydentów król nie powołał go do Senatu, zapewne nie chcąc narażać się duchowieństwu katolickiemu.

W 1767 roku został odznaczony rosyjskim Orderem Świętego Aleksandra Newskiego[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Polska Encyklopedia Szlachecka. T. V. Warszawa, 1936, s. 356
  2. Бантыш-Каменский Н.Н. Списки кавалерам российских императорских орденов Св. Андрея Первозванного, Св. Екатерины, Св. Александра Невского и Св. Анны с учреждения до установления в 1797 году орденского капитула, 2005, s. 149.

BibliografiaEdytuj

H. P Kosk generalicja polska t. 1 Oficyna Wydawnicza „Ajaks” Pruszków 1998.