Jan Kracik

polski duchowny, historyk

Jan Kracik (ur. 11 listopada 1941 w Spytkowicach, zm. 24 kwietnia 2014 w Krakowie[1]) – polski duchowny, katolicki prezbiter archidiecezji krakowskiej, historyk, profesor[2].

Jan Kracik
Prezbiter archidiecezji krakowskiej
Ilustracja
Kraj działania

Polska

Data i miejsce urodzenia

11 listopada 1941
Spytkowice

Data i miejsce śmierci

24 kwietnia 2014
Kraków

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

11 kwietnia 1965

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie chłopskiej w Spytkowicach koło Rabki-Zdroju[3]. Po zdaniu matury w Liceum Ogólnokształcącym im. Hugona Kołłątaja w Jordanowie w 1959 wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Krakowie, święcenia kapłańskie przyjął z rąk abp Karola Wojtyły 11 kwietnia 1965 w katedrze na Wawelu. Następnie przez dwa lata pracował jako wikariusz w parafii pod wezwaniem św. Floriana w Żywcu-Zabłociu. W latach 1967–1972 studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, tam doktoryzował się w 1972. Rozprawę doktorską pt. Duszpasterstwo parafialne w dekanacie Nowa Góra w I poł. XVIII wieku napisał pod kierunkiem ks. prof. dr hab. Mieczysława Żywczyńskiego[3]. W czasie studiów doktoranckich odbył roczny staż naukowy na Uniwersytecie Katolickim w Leuven[3]. Tam uczestniczył w seminariach prof. Rogera Auberta. Od 1974 był wykładowcą historii Kościoła na Papieskim Wydziale Teologicznym w Krakowie, przekształconym w 1981 w Papieską Akademię Teologiczną, a od 2010 Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II[4]. W 1979 habilitował się na podstawie pracy pt. Vix venerabiles. Z dziejów społecznych niższego kleru parafialnego w archidiakonacie krakowskim w XVII–XVIII wieku[4] (wyd. Kraków, 1982). Stanowisko profesora nadzwyczajnego otrzymał 8 maja 1990 natomiast 30 listopada 1998 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Profesorem zwyczajnym został mianowany 1 grudnia 2008. Był wykładowcą Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie (gdzie kierował Katedrą Historii Nowożytnej[4]). Pisał na łamach „Tygodnika Powszechnego”, „Gazety Wyborczej” oraz miesięcznika „Znak”[5]. Był członkiem zespołu redakcyjnego „Folia Historica Cracoviensia” i autorem kilkuset naukowych publikacji[5]. Wypromował sześciu doktorów, kilkudziesięciu magistrów, zarówno na Wydziałach Historii, jak i Teologii Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Jednym z jego doktorantów jest obecny arcybiskup metropolita łódzki Grzegorz Ryś.

Był autorem 20 książek i ponad 500 artykułów. W kwietniu 2008 za książkę W Galicji trzeźwiejącej, krwawej, pobożnej otrzymał Nagrodę Krakowska Książka Miesiąca.

Był starszym bratem polityka Stanisława Kracika[6].

Zmarł 24 kwietnia 2014 w Krakowie[7].

PublikacjeEdytuj

  • Vix venerabiles. Z dziejów społecznych niższego kleru parafialnego w archidiakonacie krakowskim w XVII–XVIII wieku, Kraków 1982, s. 255
  • Hultaje, złoczyńcy, wszetecznice w dawnym Krakowie (wraz z Michałem Rożkiem), Kraków 1986, s. 204
  • Pokonać czarną śmierć. Staropolskie postawy wobec zarazy, Kraków 1991 ss. 238, wyd. II jako Staropolskie postawy wobec zarazy, Kraków 2012, s. 224
  • Ludzie z przedmieścia historii. Kleparzanie czasów staropolskich, Kraków, 1993, s. 369
  • Żarty niepoświęcone, Kraków 1993, s. 112
  • Radziechowy, parafia z jagiellońskich czasów, Radziechowy 1993, s. 78
  • Jordanowska modlitwa wieków Kraków 1994, s. 75
  • Parafia Dankowice. Szkic historyczny, Dankowice 1997, s. 24
  • Święty Kościół grzesznych ludzi, Kraków 1998, s. 362
  • Dziesięć wieków diecezji krakowskiej (wraz z Grzegorzem Rysiem), Kraków 1998, s. 242
  • Trwogi i nadzieje końca wieków, Kraków 1999, s. 179
  • Wola Radziszowska, parafia z czasów piastowskich Kalwaria 2000, s. 104
  • Relikwie, Kraków 2002, s. 243
  • Wspaniałe Bogu wystawione dzieło. Jak w Krakowie kościół świętej Anny budowano, Kraków, 2003, s. 81
  • Gdy w przepaść męki Twej chodzę. Rozważania pasyjne, Wrocław 2003, s. 84
  • Powszechny, Apostolski, w historię wpisany. Z wędrówek po kościelnej przeszłości, Kraków, 2005, s. 351
  • Kościelnego roku przystanki co znaczniejsze, Wrocław 2005, s. 83
  • Grzegorz VII, Kraków 2005, s. 97
  • W Galicji trzeźwiejącej, krwawej, pobożnej, Kraków 2008, s. 158
  • Spytkowice za królewskich i cesarskich czasów. Wieś i parafia, Kraków 2008, s. 247
  • Ludzie królewskich Niepołomic Niepołomice 2008, s. 165
  • Hultaje, złoczyńcy, wszetecznice w dawnym Krakowie (wspólnie z Michałem Rożkiem), Kraków 2010 (wyd.II), 2012 (wyd.III), Wydawnictwo PETRUS
  • Święci wielcy i pomniejsi. Żywoty nielukrowane, Kraków 2010, s. 201
  • Historia kościoła katolickiego w Polsce Wrocław 2010, s. 170
  • Święty Kościół grzesznych ludzi, Kraków 2011, Wydawnictwo PETRUS
  • Prawie wielebni. Z dziejów kleru parafialnego w XVII–XVIII wieku, Kraków 2011, s. 280
  • Staropolskie spory o kult obrazów, Kraków 2009, Wydawnictwo PETRUS
  • Staropolskie postawy wobec zarazy, Kraków 2012, Wydawnictwo PETRUS
  • Staropolskie spory o kult obrazów, Kraków 2012, s. 146
  • Paradoksy z dziejów Kościoła, Kraków 2013, s. 344
  • Chrześcijaństwo kontra magia. Historyczne perypetie, Kraków 2012, s. 272
  • Anegdoty niepoświęcone, Kraków 2012, Wydawnictwo M, ISBN 978-83-7595-516-3
  • Relikwie, Kraków 2014, Wydawnictwo PETRUS[8]

PrzypisyEdytuj

  1. Wiadomości – Wiadomości w Onet – Najnowsze i Najważniejsze Wiadomości z Kraju i Świata
  2. Ks. prof. dr hab. Jan Kracik, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-11-07].
  3. a b c Kowalski 2014 ↓, s. 427.
  4. a b c Kowalski 2014 ↓, s. 428.
  5. a b Kowalski 2014 ↓, s. 430.
  6. ks. Jan Kracik. wydawnictwoznak.pl. [dostęp 2020-12-25].
  7. Zmarł ks. prof. Jan Kracik. wydawnictwopetrus.pl. [dostęp 2015-07-01].
  8. Jan Kracik. wydawnictwopetrus.pl. [dostęp 2015-07-01].

BibliografiaEdytuj

  • Waldemar Kowalski, Ks. prof. dr hab. Jan Kracik (11.11.1941–24.04.2014), „Studia Historyczne” (227), 2014, s. 427-431, ISSN 0025-1429.
  • Grzegorz Polak Kto jest kim w Kościele, Warszawa 1999.
  • Grzegorz Ryś, Ks. Jan Kracik (1941-). 2/3 biografii, [w:] Historia bliższa ludziom. Prace ofiarowane Księdzu profesorowi Janowi Kracikowi w 70. rocznicę urodzin, praca zbiorowa pod redakcją S. Elżbiety Eleny Wróbel CSFN, ks. Rafała Szczurowskiego, Kraków 2011, s. 15-52.
  • Biogram na stronie Wydawnictwa PETRUS
  • Benefis ks. prof. Jana Kracika na 70 – lecie urodzin