Otwórz menu główne

Jan Tęgowski

polski mediewista

Jan Tęgowski (ur. 1948)[2] polski historyk, profesor Uniwersytetu w Białymstoku.

Jan Tęgowski
Data urodzenia 1948
profesor nauk historycznych
Specjalność: historia średniowieczna Polski
Alma Mater Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Doktorat 2 kwietnia 1986
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Habilitacja 20 czerwca 2000
Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
Profesura 12 czerwca 2012[1]
Uczelnia Uniwersytet w Białymstoku
Odznaczenia
Medal Komisji Edukacji Narodowej

ŻyciorysEdytuj

W 1975 roku ukończył studia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Na tej samej uczelni uzyskał tytuł doktora broniąc pracy Próby jednoczenia państwa polskiego w ostatnim ćwierćwieczu XIII stulecia (1986), a następnie się habilitował na podstawie pracy Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów (2000). Tytuł naukowy profesora otrzymał w 2012. Od 2006 roku dyrektor Instytutu Historii Uniwersytetu w Białymstoku, obecnie (2014) kierownik Zakładu Historii Średniowiecza i Nauk Pomocniczych w ramach IH UwB[3].

Główne obszary badawcze to genealogia oraz historia średniowiecza. Jego artykuły ukazywały się w takich periodykach jak "Przegląd Historyczny", "Studia Źródłoznawcze", "Zapiski Historyczne" i "Genealogia. Studia i materiały historyczne" W 2017 odznaczony został Medalem Komisji Edukacji Narodowej[4]

Wybrane publikacjeEdytuj

  • (wstęp) Oswald Balzer, Genealogia Piastów, wstęp do 2 wyd. Jan Tęgowski, Kraków: Wydawnictwo Avalon 2005.
  • (wstęp) Zygmunt Wdowiszewski, Genealogia Jagiellonów i Domu Wazów w Polsce, wstęp Jan Tęgowski, Kraków: Wydawnictwo Awalon 2005.
  • (wstęp) Stanisław Smolka, Mieszko Stary i jego wiek, wprow. Jan Tęgowski, Kraków: Wydawnictwo Avalon T. Janowski 2009.
  • Rodowód kniaziów Świrskich do końca XVI wieku, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego 2011.

PrzypisyEdytuj