Janusz Ornatowski

Janusz Kazimierz Ornatowski (ur. 1 października 1946 w Pszczynie) – generał dywizji Wojska Polskiego.

Janusz Kazimierz Ornatowski
generał dywizji generał dywizji
Data i miejsce urodzenia 1 października 1946
Pszczyna, Polska
Przebieg służby
Lata służby 19641999
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie
Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej
Jednostki 29 Pułk Czołgów Średnich
11 Dywizja Pancerna
Śląski Okręg Wojskowy
Stanowiska dowódca pułku czołgów
szef sztabu dywizji pancernej
dowódca dywizji pancernej
zastępca dowódcy okręgu wojskowego
dowódca okręgu wojskowego
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Złoty Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny Złoty Medal za Zasługi dla Obronności Kraju Srebrny Medal za Zasługi dla Obronności Kraju Brązowy Medal za Zasługi dla Obronności Kraju

ŻyciorysEdytuj

Janusz Kazimierz Ornatowski urodził się 1 października 1946 w Pszczynie. Był synem Bolesława Ornatowskiego, starszego wachmistrza 3 Pułku Ułanów Śląskich, kawalera Krzyża Walecznych. W 1964 ukończył naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Bolesława Chrobrego w Pszczynie. W latach 1964–1967 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Poznaniu. Był rówieśnikiem Adama Rębacza i Zygmunta Sadowskiego. Razem z nimi szkołę oficerską ukończył, starszy o rok, Tadeusz Wilecki. Od 1967 roku dowodził plutonem, a następnie kompanią czołgów w 11 Złotowskim Pułku Zmechanizowanym w Krośnie Odrzańskim. W latach 1971-1974 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. Karola Świerczewskiego w Rembertowie. Po ukończeniu studiów został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu-zastępcy dowódcy 9 Batalionu Rozpoznawczego w Żaganiu. Latem 1975 objął stanowisko zastępcy dowódcy do spraw liniowych 42 Pułku Zmechanizowanego w Żarach[1]. W 1976 roku został dowódcą 29 Pułku Czołgów Średnich w Żaganiu. We wrześniu 1979 roku został szefem sztabu-zastępcą dowódcy 11 Drezdeńskiej Dywizji Pancernej w Żaganiu.

W latach 1980–1982 był słuchaczem Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego SZ ZSRR w Moskwie.

Po studiach powrócił na poprzednio zajmowane stanowisko. We wrześniu 1984 roku został dowódcą 11 Drezdeńskiej Dywizji Pancernej. W 1987 roku zastąpił gen. bryg. Mariana Zdrzałkę na stanowisku komendanta-rektora Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu. W październiku 1988 roku został awansowany na stopień generała brygady. W 1991 roku objął stanowisko zastępcy dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego ds. Obrony Terytorialnej. Równocześnie pełnił obowiązki dowódcy Garnizonu Wrocław i prezesa Wojskowego Klubu Sportowego "Śląsk" oraz wiceprzewodniczącego Dolnośląskiej Rady Przyjaciół Harcerstwa. 2 września 1992 roku został wyznaczony na stanowisko dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu. Objęcie dowództwa okręgu wojskowego pozostawało w bezpośrednim związku z objęciem przez gen. Tadeusza Wileckiego stanowiska szefa Sztabu Generalnego WP. W 1993 roku otrzymał awans na stopień generała dywizji. W 1997 roku został wyznaczony na stanowisko głównego inspektora Zespołu Głównych Inspektorów MON. 31 grudnia 1999 roku został przeniesiony do rezerwy.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rozkaz personalny Nr 0103 dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego z 15 sierpnia 1975 r. o wyznaczeniu kpt. Janusza Kazimierza Ornatowskiego s. Bolesława na stanowisko zastępcy dowódcy do spraw liniowych 3 Drezdeńskiego Pułku Czołgów Średnich w Żaganiu został zmieniony rozkazem personalnym Nr 0150 z października 1975 r. Na podstawie tego ostatniego rozkazu kpt. Janusz Ornatowski został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy do spraw liniowych 42 Pułku Zmechanizowanego w Żarach

BibliografiaEdytuj

  • Wiesław Chłopek, 11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej im. Króla Jana III Sobieskiego. Zarys dziejów, Żary: Wydawnictwo „Chroma”, 2005, ISBN 83-922412-3-1, OCLC 69492866.
  • Roman Dąbrowski, Ryszard Majewski, Krzysztof Nowacki, Zdzisław Nowacki, Piotr Pertek, Zygfryd Włodarczyk, Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego w latach 1945-1995, Dowództwo Śląskiego Okręgu Wojskowego, Wrocław 1995.
  • Mariusz Jędrzejko, Mariusz Lesław Krogulski i Marek Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczpospolitej 1989-2002, Wydawnictwo von Borowiecky, Warszawa 2002, ​ISBN 83-87689-46-7​.