Jarosław Spyra (ur. 12 grudnia 1965 w Warszawie[1][2]) – polski dyplomata, w latach 2002–2007 ambasador w Chile, w 2010 ambasador w Peru, akredytowany w Boliwii i Ekwadorze.

Jarosław Spyra
Data i miejsce urodzenia 12 grudnia 1965
Warszawa
Chargé d’affaires RP w Peru
Okres od 29 września 1993
do 5 marca 1995
Poprzednik Tadeusz Mulicki
Następca Wojciech Tomaszewski
Ambasador RP w Chile
Okres od 2002
do 2007
Poprzednik Daniel Passent
Następca Ryszard Piasecki
Ambasador RP w Peru
Okres od sierpień 2010
do listopad 2010
Poprzednik Przemysław Marzec
Następca Izabela Matusz
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Zasługi (Peru)

ŻyciorysEdytuj

Jego ojciec Eugeniusz miał być asem wywiadu PRL[3]. Ukończył Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego (1989), po czym na krótko podjął pracę w Służbie Bezpieczeństwa, gdzie był przygotowywany do pracy w wywiadzie[3]. Służbę zakończył wskutek zmian ustrojowych[3]. W 1994 obronił pod kierunkiem Wiesława Dobrzyckiego doktorat Polityka zagraniczna Brazylii w latach 1930-1954[4].

Od 1991 w MSZ. Odbył staż w Akademii Dyplomatycznej w Wiedniu i w Instytucie Hoovera przy Uniwersytecie Stanford[3][5]. Pracował na placówkach w Peru (1993–1995, jako chargé d’affaires) i w Brazylii[3]. Po powrocie pracował w MSZ w Departamencie Azji, Australii i Ameryki Łacińskiej oraz Departamencie Ameryki, także na stanowiskach dyrektorskich[6]. W latach 2002[7]-2007[8] był ambasadorem RP w Chile.

18 lutego 2009 Sejmowa Komisja Spraw Zagranicznych pozytywnie zaopiniowała jego kandydaturę na stanowisko ambasadora w Peru[3], nie otrzymał jednak nominacji prezydenta Lecha Kaczyńskiego. Jego nominację na stanowiska ambasadora w Peru, Boliwii i Ekwadorze podpisał dopiero 18 czerwca 2010 pełniący obowiązki prezydenta Bronisław Komorowski[9]. W listopadzie 2010 zrezygnował ze stanowiska po ujawnieniu przez prasę informacji o wszczęciu przez Instytut Pamięci Narodowej wobec niego postępowania lustracyjnego za zatajenie związków z SB[10], niemniej w sposób formalny został odwołany z zajmowanych stanowisk dopiero 23 marca 2011, z mocą od 20 kwietnia 2011[11].

16 kwietnia 2002 otrzymał peruwiański Order Zasługi za Wybitną Służbę w klasie wielkiego oficera[12].

Zna języki angielski, hiszpański, francuski, portugalski[6].

Wybrane publikacjeEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Komisja pozytywnie o kandydatach na ambasadorów - WPROST.pl, www.wprost.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  2. Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej, katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2018-12-19].
  3. a b c d e f Cezary Gmyz: IPN lustruje Spyrę. rp.pl, 26 listopada 2010. [dostęp 27 listopada 2010].
  4. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2018-12-19].
  5. Komisja Spraw Zagranicznych /nr 36/, orka.sejm.gov.pl, 2 lipca 2002 [dostęp 2018-12-19].
  6. a b Komisja Spraw Zagranicznych /nr 94/, orka.sejm.gov.pl, 18 lutego 2009 [dostęp 2018-12-19].
  7. M.P. z 2002 r. nr 37, poz. 573
  8. M.P. z 2007 r. nr 82, poz. 864
  9. M.P. z 2010 r. nr 55, poz. 739 oraz M.P. z 2010 r. nr 55, poz. 740
  10. pmaj: Kłopoty lustracyjne powodem dymisji. rp.pl, 27 listopada 2010. [dostęp 27 listopada 2010].
  11. M.P. z 2011 r. nr 30, poz. 327
  12. Condecorados: Orden al Merito por Servicios Distinguidos (hiszp.). rree.gob.pe. [dostęp 2017-09-18].