Jaskinia Lejbusiowa

Jaskinia Lejbusiowa (Szczelina nad Jaskinią Marmurową) – jaskinia w Dolinie Mułowej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się w zboczu Twardej Kopy, 60 metrów powyżej Jaskini Małej w Mułowej i Jaskini Marmurowej, na wysokości 1813 metrów n.p.m.[1] Długość jaskini wynosi 83 metry, a jej deniwelacja 49 metrów[2][3].

Jaskinia Lejbusiowa
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Położenie Tatry Zachodnie, Dolina Mułowa
Właściciel Skarb Państwa
(Tatrzański Park Narodowy)
Długość 83 m
Głębokość 49 m
Deniwelacja 49 m
Wysokość otworów 1813 m n.p.m.
Wysokość otworów
nad dnem doliny
95 m
Ekspozycja otworów ku NE
Data odkrycia znana od dawna
Kod (nr inwentarzowy PIG) T.E-11.48
Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Jaskinia Lejbusiowa”
Ziemia49°14′19″N 19°54′01″E/49,238561 19,900414

Jaskinia ma połączenia (na razie poprzez wąskie szczeliny) z położoną niżej Jaskinią Małą w Mułowej[2].

Przekrój jaskini
Dolina Miętusia. Twarda Kopa wśród podpisanych obiektów

Opis jaskiniEdytuj

Jaskinia ma ukształtowanie pionowe. Z otworu wejściowego przez płytką studzienkę, pochylnię i niską salkę dochodzi się do wysokiej salki, skąd odchodzą dwa korytarze. Jeden kończy się parę metrów dalej zawaliskiem, natomiast drugi prowadzi do studzienki, z której odgałęziają się dwa równoległe ciągi (jeden z nich przez Zacisk F.C.Z. i Salkę z Ciurem) idące do Studzienki Wielkich Lejbusi. Studzienka Wielkich Lejbusi kończy się w salce, z której dochodzi się do sali pod Kominem Lejbusiowej (15 metrów wysokości). Z sali ciąg prowadzi nad krawędź Studzienki Lejbusiątek. W dnie tej studni znajduje się kolejna, zakończona namuliskiem, studzienka[4].

PrzyrodaEdytuj

W jaskini nie ma szaty naciekowej. Ściany są mokre. Roślinność (mchy i porosty) rosną tylko do wstępnej studzienki.

W jaskini zamieszkują nietoperze[1].

Historia odkryćEdytuj

Otwór jaskini był zapewne znany od dawna.

Jako pierwsi jaskinię zbadali w latach 80. grotołazi z Poznania.

W latach 2000 - 2003 odkryć w jaskini dokonali grotołazi z Sądeckiego Klubu Taternictwa Jaskiniowego, którzy uzyskali głębokość 49 metrów[2].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Jaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jaskinie Zachodniego Zbocza Doliny Miętusiej", Grodzicki J. (red.), PTPNoZ, Warszawa
  2. a b c Jaskinia Lejbusiowa, Oficjalna Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego przy KTJ PZA – opis jaskini, plan. www.sktj.pl. [dostęp 2016-01-17].
  3. Jaskinie Tatr, 23 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-22] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-23].
  4. Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-03-06].