Jaskinia Pienińska

Jaskinia Pienińska (Jaskinia w Dolinie Pienińskiego Potoku) – druga pod względem długości jaskinia polskich Pienin. Ma cztery otwory wejściowe położone w Masywie Trzech Koron, powyżej Pienińskiego Potoku, na wysokości około 560 m n.p.m[1]. Długość jaskini wynosi 101 metrów, a jej deniwelacja 18 metrów[2].  Znajduje się na obszarze Pienińskiego Parku Narodowego, poza szlakami turystycznymi.

Jaskinia Pienińska
Ilustracja
Pieniński Potok
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Położenie Pieniny
Długość 101 m
Rozciągłość pozioma 25 m
Głębokość 18 m
Deniwelacja 18 m
Wysokość otworów 560 m n.p.m.
Wysokość otworów
nad dnem doliny
główny 20 m
Ekspozycja otworów ku S, ku NE, ku N, ku N
Odkrywca znana od dawna
Ochrona
i dostępność
niedostępna turystycznie
Położenie na mapie Pienin
Mapa lokalizacyjna Pienin
Jaskinia Pienińska
Jaskinia Pienińska
Ziemia49°25′05″N 20°25′32″E/49,418056 20,425556

Opis jaskiniEdytuj

Główną częścią jaskini jest szczelinowy korytarz zaczynający się w głównym otworze wejściowym (znajdującym się 20 metrów powyżej Pienińskiego Potoku) i prowadzący do dużego otworu w kształcie szczeliny. Od korytarza odchodzą niewielkie, szczelinowe korytarzyki prowadzące do pozostałych otworów[1].

PrzyrodaEdytuj

W jaskini można spotkać nacieki grzybkowe i mleko wapienne. Zamieszkują ją nietoperze. Ściany są wilgotne, brak jest na nich roślinności[1].

Historia odkryćEdytuj

Jaskinia była znana od dawna. Jej pierwsze opisy sporządzili Kazimierz Kowalski w 1953 roku i Stefan Zwoliński w 1954 roku[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Artur Amirowicz i inni. Jaskinie Pienińskiego Parku Narodowego. „Pieniny – Przyroda i Człowiek”. 3, s. 3-41, 1995.
  2. Jaskinie Fliszu Karpackiego i Pienin, Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego pod patronatem KTJ PZA, www.sktj.pl [dostęp 2017-11-05].