Jāzeps Rancāns

łotewski ksiądz katolicki, premier emigracyjnego rządu Łotwy
(Przekierowano z Jazeps Rancans)

Jāzeps Rancāns (ur. 25 października 1886 w Nautreni w Łatgalii, zm. 2 grudnia 1969 w Grand Rapids, Michigan) – łotewski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy Rygi w latach 1923–1969, polityk, działacz emigracyjny społeczności łotewskiej w Sztokholmie.

Jazeps Rancans
Biskup tytularny Marcopolis
Kraj działania  Łotwa
 Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 25 października 1886
Łatgalia
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1969
Grand Rapids
Biskup pomocniczy ryski
Okres sprawowania 1923–1969
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 12 czerwca 1911
Nominacja biskupia 29 października 1923
Sakra biskupia 4 maja 1924
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 maja 1924
Konsekrator Antonino Zecchini
Współkonsekratorzy Edward von Ropp
Jurgis Matulaitis-Matulevičius
Jāzeps Rancāns
Data i miejsce urodzenia 25 października 1886
Łatgalia
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1969
Grand Rapids
Premier Łotwy

(Z kompetencjami Prezydenta)

Okres od 1945
do 1969

ŻyciorysEdytuj

W 1905 roku ukończył gimnazjum w Kronsztadzie, po czym studiował na seminarium duchownym w Petersburgu. W 1912 roku był już absolwentem Akademii Duchownej.

W 1911 roku wyświęcony na księdza katolickiego, był kapelanem katolickim w armii rosyjskiej. Uczył języka łotewskiego w Seminarium Duchownym w Petersburgu.

Podczas I wojny światowej służył jako kapelan katolicki w armii rosyjskiej. W 1917 roku wziął udział w zjeździe w Rzeżycy, który opowiedział się za zjednoczeniem wszystkich ziem łotewskich.

W latach 19181920 był członkiem Łotewskiej Rady Narodowej, później posłował do kolejnych Sejmów (I, II, III i IV kadencji, 19221934), był wicemarszałkiem izby.

Sprawował funkcję przedstawiciela dyplomatycznego Łotwy przy Watykanie (19191925), w tym czasie zawarto konkordat.

Od 1923 biskup pomocniczy Rygi (i tym samym biskupem tytularnym Marcopolis).

W czasie II wojny światowej zaangażował się w działalność Centralnej Rady Łotewskiej, która próbowała dokonać wskrzeszenia niepodległego państwa łotewskiego.

Po 1945 roku, na emigracji. W latach 19451969 pełnił urząd Premiera Łotwy (z kompetencjami Prezydenta).

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj