Otwórz menu główne

Jerzy Wiktor Zaniewski

Oficer Wojska Polskiego

Jerzy Wiktor Zaniewski (ur. 9 października 1891, zm. ?) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Jerzy Zaniewski
Ilustracja
Jerzy Zaniewski (przed 1928)
podpułkownik artylerii podpułkownik artylerii
Data urodzenia 9 października 1891
Data śmierci ?
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 5 Pułk Artylerii Polowej
DOK VI
14 Pułk Artylerii Lekkiej
Stanowiska kwatermistrz
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi

ŻyciorysEdytuj

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 1 pułku artylerii polowej Lwów (przemianowanym w styczniu 1919 na 4 pułk artylerii polowej, a w czerwcu tego roku na 5 Lwowski pułk artylerii polowej). Został odznaczony Orderem Virtuti Militari i Krzyżem Walecznych[1]. 9 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Szkole Podchorążych Artylerii w Poznaniu[2]. W następnym roku w dalszym ciągu pełnił służbę w Szkole Podchorążych Artylerii w Poznaniu, a jego oddziałem macierzystym był 1 pułk artylerii polowej Legionów[3].

Został awansowany do stopnia kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[4][5]. W latach 20. pozostawał oficerem 5 pułku artylerii polowej we Lwowie[6]. Awansowany do stopnia majora artylerii ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 w 1924 jako oficer nadetatowy lwowskiego pułku służył w Szefostwie Artylerii i Służby Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie[7]. W 1928 był kwatermistrzem 5 pułku artylerii polowej[8][9]. W sierpniu 1931 roku został przeniesiony z 21 pułku artylerii polowej w Białej do 14 pułku artylerii polowej w Poznaniu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[10][11]. Został awansowany do stopnia podpułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932[12]. W czerwcu 1934 roku został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni Gródek Jagielloński[13], a we wrześniu tego samego roku został przeniesiony na stanowisko rejonowego inspektora koni Sambor[14].

Jego żoną była Modesta, zmarła jako wdowa 23 grudnia 1969 i pochowana w Londynie[15].

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Jednodniówka 1928 ↓, s. 26.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 35 z 15 września 1920 roku, s. 861.
  3. Spis oficerów 1921 ↓, s. 278.
  4. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 817.
  5. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 736.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 723.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 54, 646, 741.
  8. Jednodniówka 1928 ↓, s. 28.
  9. Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 379, 455.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 236.
  11. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 682.
  12. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 179.
  13. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 163.
  14. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1934 roku, s. 263.
  15. Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 1 (18), s. 98, Lipiec 1970. Koło Lwowian w Londynie. 
  16. Jednodniówka 1928 ↓, s. 25.

BibliografiaEdytuj