Otwórz menu główne
Grób Johanna Stilla na cmentarzu w Nowej Leśnej

Johann Still (ur. 26 stycznia 1805 w Starej Leśnej, zm. 23 stycznia 1890 w Nowej Leśnej) – spiskoniemiecki przewodnik tatrzański, nauczyciel, rolnik, pszczelarz, muzykant.

ŻyciorysEdytuj

W 1826 ożenił się z Marią Gellhof. Od 1832 był nauczycielem w Nowej Leśnej w niemieckiej wiejskiej szkole rzymskokatolickiej. Tatry poznał jako myśliwy, polując na kozice m.in. w masywie Gerlachu. Już w 1834 dotarł na najwyższy jego wierzchołek z czterema towarzyszami: szwagrem Gellhofem, młynarzem Martinem Spitzkopfem-Urbanem oraz dwoma koziarzami nieznanego nazwiska (było to pierwsze znane wejście na ten szczyt). Nie wiadomo, kiedy został przewodnikiem. Początkowo głównie prowadził gości ze Starego Smokowca na Łomnicę; do 1861 był na tym szczycie 80 razy. Pierwszego turystę na Gerlach (szczyt ten wówczas był mniej popularny) poprowadził dopiero w 1872. Później robił to częściej, dzięki czemu dosyć szybko stał się najbardziej znanym przewodnikiem na najwyższy szczyt Tatr. Od ok. 1875 był jednym z czołowych przewodników tatrzańskich – mimo swego wieku (miał wtedy ok. 70 lat). W 1874 uczestniczył w wytyczeniu nowej drogi na Gerlach: z Doliny Wielickiej przez Wielicką Próbę. W 1876 brał udział w pierwszym wejściu na Pośrednią Grań. Wtedy jego towarzyszami byli Ödön Téry, Paul Schwartz i Samuel Horvay.

BibliografiaEdytuj

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.