Kamienica Morsztynowska w Krakowie

Kamienica Morsztynowska – jedna z zabytkowych kamienic przy rynku w Krakowie. Nosi numer 16.

Kamienica Morsztynowska
Obiekt zabytkowy nr rej. A-139 z 24.11.1965
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres Rynek Główny 16
Pierwszy właściciel rodzina Morsztynów
Kolejni właściciele

Antoni Morbitzer

Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa konturowa Starego Miasta w Krakowie, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kamienica Morsztynowska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Kamienica Morsztynowska”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „Kamienica Morsztynowska”
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kamienica Morsztynowska”
Ziemia50°03′37″N 19°56′14″E/50,060278 19,937222

Nazwa pochodzi od nazwiska rodziny Morsztynów, którzy w piętnastym stuleciu byli jej właścicielami. Obecny wygląd zawdzięcza głównie przebudowie z początku XIX wieku, której inicjatorem był ówczesny właściciel Antoni Morbitzer. Wtedy w zwieńczeniu fasady umieszczono jego monogram (AM) w otoczeniu alegorii żeglugi i handlu.

W 1947 roku Kazimierz Książek otworzył w tej kamienicy restaurację "Pod Wierzynkiem", którą upaństwowiono cztery lata później, a obecnie znana jest pod nazwą "Wierzynek". Wewnątrz można podziwiać salę Pompejańską z polichromią z końca XVIII wieku, salę Rycerską, która właściwie znajduje się w przyległej kamienicy Hetmańskiej, ale należy do "Wierzynka", a znajdują się w niej pochodzące z XIV wieku główki służące jako wsporniki. Na pierwszym piętrze widoczne są XVI-wieczne stropy.

Jeśli chodzi o słynną ucztę wydaną przez Mikołaja Wierzynka, który w imieniu Rady Miejskiej podejmował we wrześniu 1364 roku cesarzy, monarchów i książęta to wiadomo na pewno, że się odbyła. Nie jest natomiast znane miejsce tego wydarzenia, a obecna kamienica w której mieści się "Wierzynek", być może nigdy do Wierzynka nie należała.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Rożek M., Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa-Kraków 2000, s. 171-172.